Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2020

Zαρίφειος Παιδαγωγική Ακαδημία, Χαρ. Τρικούπη & Ζαρίφη η, Αλεξανδρούπολη

Γενική άποψη (2014) από street View

Γενική άποψη

Γενική άποψη

Διεύθυνση : Χαρ. Τρικούπη & Ζαρίφη, Αλεξανδρούπολη 

Επωνυμία : Zαρίφειος Παιδαγωγική Ακαδημία 

Αρχιτεκτονική τάση : Νεοκλασικό 

Χρόνος Κατασκευής : 1908-1931 

Περιγραφή : 
Το κτίριο της Ακαδημίας κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια των ετών 1908 έως 1931. Αποτελεί ένα από τα λίγα σωζόμενα αρχιτεκτονικά δείγματα των αρχών του αιώνα στην πόλη. Τα μορφολογικά στοιχεία είναι λιτά, καθώς απουσιάζει η έντονη διακοσμητική διάθεση. Στις όψεις διαχωρίζονται οι ζώνες των ορόφων, αλλά τονίζεται κυρίως ο κατακόρυφος άξονας, καθώς εξέχει το κεντρικό μέρος του κτηρίου. Χαρακτηριστικά είναι τα μεγάλων διαστάσεων φωτιστικά ανοίγματα των ορόφων με την τοξοειδή απόληξη. 
Η κεντρική είσοδος του κτιρίου τονίζεται με μνημειακή κλίμακα που οδηγεί στην εξώθυρα. Η είσοδος κοσμείται με τέσσερις ημικίονες με δωρικού τύπου επίκρανα. Το κεντρικό τμήμα του κτιρίου στέφεται με τριγωνικό αέτωμα. 
Το κτίριο αποτελείται από τρεις ορόφους με το ισόγειο να είναι βυθισμένο κατά το 1/3 του ύψους του μέσα στο έδαφος και να λειτουργεί ως ημιυπόγειο. 
Τα κατακόρυφα στοιχεία του φέροντος οργανισμού αποτελούνται λιθοδομές εξωτερικές πάχους 55 – 70 εκ και εσωτερικές πάχους 25-50 εκ. Στο ισόγειο υπάρχου έξι υποστυλώματα 50Χ50 από οπλισμένο σκυρόδεμα τα οποία συνδέονται με δοκούς επίσης οπλισμένου σκυροδέματος. Η οροφή του ισογείου έχει κατασκευασθεί από πλάκα οπλισμένου σκυροδέματος ενώ του Α’ ορόφου αποτελείται από σιδηροδοκούς διατομής ΙΡΕ 160 ανά 80 εκ. με πλήρωση ενδιάμεσα από σκυρόδεμα. Η επιστέγαση του Β’ ορόφου αποτελείται από 9 επί μέρους στέγες από τις οποίες οι 8 είναι ξύλινες με κεραμίδια και η κεντρική αποτελείται από μεταλλικά ζευκτά με επικάλυψη οπλισμένων υαλοπινάκων. Αυτή η κεντρική στέγη αποτελεί διάφωτο για τον εσωτερικό ελεύθερο χώρο του κτιρίου. 
Προσφάτως (2009-2010) έγιναν εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης των εξωτερικών όψεων, των εσωτερικών δαπέδων των στεγών και των ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων. 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία : 
Η Ζαρίφειος Παιδαγωγική Ακαδημία Αλεξανδρούπολης ιδρύθηκε το 1908 με χρήματα του κληροδοτήματος του Γεωργίου Ζαρίφη, τραπεζίτη από την Κωνσταντινούπολη που χρηματοδοτούσε εκπαιδευτικούς σκοπούς. Ο Γ. Ζαρίφης (1807 - 1884) είχε φοιτήσει στο Μεγάλο Λύκειο Ρισελιέ στην Οδησσό, όπου είχε καταφύγει η οικογένειά του μετά την κήρυξη της επανάστασης το 1821. Η επιμέλειά του επιβραβεύτηκε με συνέχιση των σπουδών του με υποτροφία. Μολονότι είχε αρχικά διοριστεί από τον Ι. Καποδίστρια ως γραμματέας του Διοικητή στην Καρύταινα, ο Γ. Ζαρίφης επέλεξε να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη, όπου ασχολήθηκε με εμπορικές και επιχειρηματικές δραστηριότητες. Χρηματοδότησε την ανέγερση του κτηρίου της Μεγάλης του Γένους Σχολής στο Φανάρι, των νοσοκομείων στο Μπαλουκλή και το Πέραν, ενώ μετά το θάνατό του με το κληροδότημά του ιδρύθηκαν και συντηρήθηκαν τα νηπιαγωγεία στην Προύσα και τα Θεραπειά, το Κεντρικό Παρθεναγωγείο της Κωνσταντινούπολης, καθώς και τα Ζαρίφεια Διδασκαλεία στη Φιλιππούπολη. 
Η Ζαρίφειος Παιδαγωγική Ακαδημία βρίσκεται σε κεντρικό σημείο της Αλεξανδρούπολης. Η ιστορική της αξία είναι πολύ σημαντική, καθώς αποτελεί την εκπαιδευτική συνέχεια των Ζαρίφειων Διδασκαλείων της Φιλιππούπολης, που λειτούργησαν το 1874, και εντάσσεται στην παράδοση της ελληνικής παιδείας στη Θράκη. 
Η Ακαδημία ξεκίνησε τη λειτουργία της το 1934, ως μία από τις έξι που πρωτολειτούργησαν στον ελλαδικό χώρο μετά την κατάργηση των πεντατάξιων Διδασκαλείων Δημοτικής Εκπαίδευσης, εισάγοντας στην παιδαγωγική εκπαίδευση το διετή κύκλο μεταγυμνασιακών σπουδών. Πρώτος της Διευθυντής ήταν ο Ευάγγελος Παπανούτσος. Το πρώτο ακαδημαϊκό έτος λειτουργίας της εισήχθησαν, έπειτα από αυστηρές εξετάσεις, τριάντα φοιτητές, οι περισσότεροι Θράκες. 
Η Ζαρίφειος Παιδαγωγική Ακαδημία στέγασε πολλές γενιές φοιτητών των παιδαγωγικών επιστημών και μαθητών. Έως τη μεταφορά των παιδαγωγικών τμημάτων του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου στις νέες πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις στη Νέα Χηλή Αλεξανδρούπολης, είχε εκπαιδεύσει χιλιάδες δασκάλων. Στον ίδιο χώρο λειτουργούσαν πέντε πρότυπα δημοτικά σχολεία, αριθμώντας πάνω από 550 μαθητές. Σήμερα στεγάζει το 1ο Πρότυπο Πειραματικό Δημοτικό Σχολείο Αλεξανδρούπολης. 
Η προτομή του Γ. Ζαρίφη, έργο του γλύπτη Ν. Περαντινού, κοσμεί το προαύλιο της Ακαδημίας. Τα έξοδα της προτομής καλύφθηκαν από έρανο μεταξύ των σχολείων της Ανατολικής Μακεδονίας και Δυτικής Θράκης. Τα αποκαλυπτήρια πραγματοποιήθηκαν στις 29 Ιουνίου 1960. 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 


Πηγές 


Αρχοντικό Οικογένειας Γεώργιου Φαφούτη (Λαογραφικό Μουσείο), κεντρική πλατεία Ψαχνών Εύβοιας

Γενική άποψη
Πηγή :  https://goevia.com

Εναέρια άποψη

Διεύθυνση : κεντρική πλατεία Ψαχνών Εύβοιας 

Επωνυμία : Αρχοντικό Οικογένειας Γεώργιου Φαφούτη (Λαογραφικό Μουσείο) 

Χρόνος Κατασκευής : 1863 

Περιγραφή : 
Είναι διώροφο λιθόκτιστο κτίριο, κεραμοσκεπές, χτισμένο στα 1863. Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της εξέλιξης της τοπικής αρχιτεκτονικής στα τέλη του 19ου αιώνα. 
H πρόσοψη του κτιρίου διαμορφώνεται με συμμετρικά ανοίγματα. Tο ισόγειο είναι λιτό ενώ στον όροφο έχει δοθεί ιδιαίτερη έμφαση με τη χρησιμοποίηση νεοκλασικών στοιχείων. Στις γωνίες του ορόφου διαμορφώνονται παραστάδες με κιονόκρανα. Περιμετρικές κορνίζες στολίζουν τα ανοίγματα, ενώ το γείσο διαμορφώνεται με διακοσμητική κορνίζα και ακροκέραμα. O κεντρικός εξώστης είναι μαρμάρινος με μαρμάρινα φουρούσια με πλούσια λαξευτή διακόσμηση και με καλοδουλεμένο χυτοσιδηρό κιγκλίδωμα. 
Λειτουργικά το κτίριο έχει κάτοψη σε σχήμα Γ με τους κύριους χώρους στην πρόσοψη και τους βοηθητικούς πίσω. 
Tα ταβάνια των χώρων της πρόσοψης έχουν αξιόλογες υδατογραφίες σε καλή κατάσταση". 
Πρόκειται για ένα μεγάλο αρχοντικό με στοιχεία της αστικής αρχιτεκτονικής (οντάδες, σαλόνι – δοξάτο, μεσάντρες, μπαγδατί), με κατώι, ισόγειο και ανώι. 
Το κατώι ήταν ο χώρος αποθήκευσης για την οικογένεια. Το ισόγειο σε διάταξη «Γ» ήταν μεγάλο για να εξυπηρετεί τις πολλές ανάγκες της οικογένειας. Χώρος καθημερινός με τζάκι στο κέντρο και βοηθητικό δωμάτιο για δευτερεύουσες χρήσεις. Έξω από αυτό το δωμάτιο, στο χώρο της αυλής, είχες στέρνες και συγκέντρωναν τα στέφυλα από τα πατητήρια της περιοχής και έφτιαχναν τσίπουρο. Το καζάνι και τα διάφορα σύνεργα τα είχαν προς την πλευρά του κτιρίου του Κεραμιδά. Το ανώγειο αποτελούσε τον επίσημο χώρο της οικογένειας. Διέθετε τους οντάδες (δωμάτια), το επίσημο σαλόνι και χαρακτηριζόταν για την πολυτέλεια κατασκευής. Χαρακτηριστικό δείγμα αυτού αποτελούν τα διακοσμημένα και πολύχρωμα ταβάνια των δυο χώρων του σαλονιού και των διαδρόμων αυτού. Τους χώρους αυτούς κοσμούσαν έπιπλα «δυτικού τύπου», όπως μπουφέδες, βιτρίνες, σαλόνι, τραπεζαρία, χαρακτηριστικά της οικονομικής ευμάρειας και κοινωνικής τάξης της οικογένειας. 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία : 
Το αρχοντικό άνηκε στην οικογένεια Κατσού, μεγαλοκτηματία της Καστέλλας και το αγόρασε ο Λέων για να το δωρίσει ως προίκα στον γαμπρό Γεώργιο Φαφούτη, ο οποίος καταγόταν από το Συκάμινο Ωρωπού. Η οικογένεια Φαφούτη απέκτησε έξι παιδιά. Ο Φαφούτης ήταν ένα δραστήριος και εργατικός άνδρας. Διατηρούσε μια ταβέρνα στην πλατεία και αργότερα δραστηριοποιήθηκε στο εμπόριο και στην παρασκευή αεριούχων ποτών. Οι γκαζόζες του Φαφούτη ήταν πολύ πετυχημένες. 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 


Πηγές 


Παλιό Τελωνείο, παλιά παραλία, Θεσσαλονίκη

Γενική άποψη



Σχέδιο όψης

Διεύθυνση : παλιά παραλία, Θεσσαλονίκη 

Επωνυμία : Παλιό Τελωνείο 

Αρχιτεκτονική τάση : Εκλεκτικιστικό με Γαλλικές επιρροές 

Χρόνος Κατασκευής : 1910 

Αρχιτέκτονες : Alexandre Vallaury - Ελί Μοδιάνο

Περιγραφή : 
Το κτίριο αναδεικνύει μια πληθωρική αρχιτεκτονική, που συχνά συνδυάζει το νεοκλασικισμό με εκλεκτικιστικά στοιχεία και μπαρόκ διακοσμήσεις οθωμανικής σύλληψης. Αποτελεί δείγμα εκλεκτικισμού των αρχών του αιώνα. Επίμηκες, ορθογώνιο κτίσμα, με μήκος 200μ και πλάτος 25μ. Αποτελείται από ισόγειο, όροφο και σοφίτα με ελαφρώς επικλινή σκεπή και φεγγίτες στο κεντρικό κομμάτι του κτιρίου. Το κτίριο παρουσιάζει συμμετρία στα ζεύγη των όψεων του, με έντονο τον οριζόντιο άξονα του. Το κεντρικό κομμάτι του κτιρίου διαφοροποιείται με την προσθήκη σοφίτας και διακοσμητικών στοιχείων. 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία : 
Το κτίριο αποτελεί αντίγραφο του τελωνείου του Σίρκεζι στην Κωνσταντινούπολη και λόγω της Γαλλικής καταγωγής του αρχιτέκτονα αλλά και των γαλλικών σπουδών του Μοδιάνο φέρει πολλά στοιχεία γαλλικής αρχιτεκτονικής. Θεμελιώθηκε το 1910 από τον πρώην υπουργό οικονομικών των Νεότουρκων Τζαβίτ μπέη και η κατασκευή του κράτησε 2 χρόνια. Σε σχέδια του αρχιτέκτονα Alexandre Vallaury και υπό την επίβλεψη του μηχανικού Ελί Μοδιάνο, το τελωνείο ήταν πιθανώς το πρώτο κτίριο στην πόλη που κατασκευάστηκε με οπλισμένο σκυρόδεμα. Η εταιρεία «Bureau Hennebique», κάτοχος της ευρεσιτεχνίας του μπετόν αρμέ ανέλαβε την κατασκευή του και εκπρόσωπός της ήταν ο Ελί Μοδιάνο. Κατάφερε να επιβιώσει της μεγάλης φωτιάς του 1917 που έφτασε μέχρι τη θάλασσα, των βομβαρδισμών του 1944 και της ίδιας της θάλασσας που το φθείρει καθημερινά και το 1977 ανακηρύχθηκε διατηρητέο. Πλέον λειτουργεί μόνο το ισόγειό του ως επιβατικός σταθμός. Το 2014 ανακοινώθηκε δημόσιος διαγωνισμός για την αποκατάσταση της όψης.

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 


Πηγές 


Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2020

Στοά Κολόμβου, Εγνατία 31 διαμπερές με Πτολεμαίων 22, Θεσσαλονίκη

Όψη Εγνατίας οδού street View  (2014)    

Όψη οδού Πτολεμαίων από street View  (2014)   

Εσωτερική άποψη


Διεύθυνση : Εγνατία 31 διαμπερές με Πτολεμαίων 22, Θεσσαλονίκη 

Επωνυμία : Στοά Κολόμβου 

Χρόνος Κατασκευής : 1935 

Αρχιτέκτονας : Ζακ Μωσσέ (Πολιτικός Μηχανικός) 

Περιγραφή : 
Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα των εμπορικών κτιρίων με στοές, σημαντικό για τη μελέτη της εξέλιξης της αρχιτεκτονικής της πόλης και επιπλέον είναι ενταγμένο σε ένα κτιριακό σύνολο αξιόλογων κτιρίων της ίδιας εποχής που αναπτύσσονται γραμμικά και στις δύο πλευρές της Εγνατίας οδού στη Θεσσαλονίκη. 
Αν τυπικό δείγμα αγοράς της εποχής, ωστόσο δεν φέρει μεταλλική στέγη αλλά η στέγη της αποτελείται από την προέκταση της κάθετης τοιχοποιίας. Το κεντρικό σημείο του τριγώνου στέγασης υπερυψώνεται και καλύπτεται από γυαλί ώστε να επιτραπεί ο φωτισμός και αερισμό του χώρου. Στην όψη επί της Εγνατίας η αγορά κρύβεται πίσω από οικοδομή 4 ορόφων, ενώ η όψη επί της Πτολεμαίων αποτελείται από ισόγειο και έναν όροφο. Στο εσωτερικό, η αγορά αποτελείται από 2 διαδρόμους, αριστερά και δεξιά των κεντρικών κτιρίων. Η διακόσμηση είναι απλή, με την προσθήκη ψευδοπαραστάδων και επίκρανων. 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία : 
Χτίστηκε το 1935 σε σχέδια του Ζακ Μοσέ. Αποτέλεσε βασική αγορά της πόλης για πάρα πολλά χρόνια μέχρι που στα τέλη της δεκαετίας του ’90 παροπλίστηκε. Χρωστάει το όνομα της στον Τζάκομο Κολόμπο, έναν Ιταλό μάγειρα που είχε ανοίξει εστιατόριο στην περιοχή με ονομαστές λιχουδιές. Σήμερα, γνωρίζει μια δεύτερη άνθιση σαν μέρος διασκέδασης, καθώς οι άδειοι χώροι της γεμίζουν ξανά, αυτή την φορά με χώρους εστίασης και νυχτερινής αναψυχής. 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Π.Δ. α/02-11-1983 ΦΕΚ 734/Δ/28-11-1983 

Πηγές 



Οικία Ιασωνίδου, Πατησίων 69 & Αινιάνος, Αθήνα

Γενική άποψη

Λεπτομέρεια όψης
Φωτογραφία από http://archaeologia.eie.gr

Λεπτομέρεια όψης
Φωτογραφία από http://archaeologia.eie.gr


Λεπτομέρεια όψης
Φωτογραφία από http://archaeologia.eie.gr

Διεύθυνση : Πατησίων 69 & Αινιάνος, Αθήνα 

Επωνυμία : Οικία Ιασωνίδου 

Αρχιτεκτονική τάση : Εκλεκτικιστικό 

Χρόνος Κατασκευής : 1910-1915 

Περιγραφή : 
Πρόκειται για αξιόλογο τριώροφο κτήριο με κάτοψη σε σχήμα Γ και με εκλεκτικιστικά στοιχεία στις όψεις του. 
Στις όψεις ισογείου και ορόφων υπάρχει σαφής διάκριση, χωρίζονται μεταξύ τους με οριζόντιο τραβηχτό γείσο. Τα επιχρίσματα του υπογείου είναι χαραγμένα με οριζόντιες ταινίες ίσου πλάτους. Στο υπερυψωμένο ισόγειο και στους ορόφους υπάρχουν μπαλκόνια είτε με σιδερένιο κιγκλίδωμα παραδοσιακής μορφής περίτεχνου σχεδίου, είτε με διάτρητο μαρμάρινο στηθαίο. Πλήθος διακοσμητικά στοιχεία διαφόρων ρυθμών στις γωνίες του κτιρίου, στα κλειδιά και πλαίσια των παραθύρων, στις διαχωριστικές κορνίζες ορόφων. 
Στον α' όροφο υπάρχει βεράντα που στηρίζεται σε κολώνες που στρέφονται με ιωνικά κιονόκρανα. Η όψη προς την οδό Πατησίων έχει κεντρικό άξονα συμμετρίας που καθορίζεται από περιττό αριθμό ανοιγμάτων ενώ στις άλλες όψεις στους ορόφους υπάρχουν προεξοχές ορθογώνιες ή ημικυκλικές. 
Στο ισόγειο προς την οδό Αινιάνος υπάρχει μια σκεπαστή βεράντα με κολώνες που στρέφονται με ιωνικά κιονόκρανα. 
Οι όψεις τελειώνουν σε οριζόντιο γείσο που προεξέχει του κτηρίου και πάνω απ' αυτό υπάρχει στηθαίο με πεσσούς και κολωνάκια (μπαλούστρες) στο ένα τμήμα του και κτιστό συμπαγές στο υπόλοιπο. 

Ιστορικά λαογραφικά στοιχεία : 
Οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1910-1915. Θεωρείται αντιπροσωπευτικό δείγμα του Γαλλικού νεομπαρόκ. Από το 1940 στεγάζει τα γραφεία της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας. 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. 73030/6236α/16-11-1987 ΦΕΚ 1169/Δ/02-12-1987 

Πηγές 




Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2020

Επισκόπου Τιμοθέου 12 & Αγ. Μελετίου, Αίγιο Αχαΐας

Γενική άποψη από street View (2012)

Διεύθυνση : Επισκόπου Τιμοθέου 12 & Αγ. Μελετίου, Αίγιο Αχαΐας 

Αρχιτεκτονική τάση : Νεοκλασικό 

Περιγραφή : 
Είναι αξιόλογο δείγμα νεοκλασικής αστικής κατοικίας στην περιοχή αυτή και διότι παρουσιάζει ιδιαίτερο μορφολογικό ενδιαφέρον. Πρόκειται για κτίριο κεραμοσκεπές με ισόγειο υπερυψωμένο, που έχει έντονα νεοκλασικά στοιχεία. Δύο διακοσμητικές ζώνες, στη βάση του ισογείου και στην επίστεψη, περιτρέχουν το κτίριο, ενώ βαριά τραβηχτά πλαίσια με μορφή πεσσών με κιονόκρανα και γείσα περιβάλλουν τα ανοίγματα. 
Περίπλοκες και πολύ αξιόλογες σιδεριές κοσμούν την αυλόπορτα, το στέγαστρο και το φεγγίτη της εισόδου, το μικρό εξώστη στην όψη της οδού Αγίου Μελετίου. 
Ο μικρός κήπος που υπάρχει στην κύρια όψη περιβάλλεται από φράκτη που έχει καλοδουλεμένη σιδεριά, πήλινες σφίγγες στους πεσσούς της αυλόπορτας και γλάστρες στους γωνιακούς πεσσούς. 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία : 
Στο πίσω μέρος του κτιρίου, σε νεότερη εποχή, έγινε μικρή προσθήκη στην οποία συνδιάζονται τα κεντρευρωπαϊκά πρότυπα (δίρριχτη στέγη με αέτωμα) με τα νεοκλασικά στοιχεία (μπαλούστρες στο στηθαίο της βεράντας). 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 


Πηγές 


Πατησίων 64 & Χέυδεν 5, Αθήνα

Γενική άποψη από street View (2014)


Διεύθυνση : Πατησίων 64 & Χέυδεν 5, Αθήνα 

Αρχιτεκτονική τάση : Εκλεκτικιστικό

Χρόνος Κατασκευής : 1928 

Αρχιτέκτονας : Βασίλειος Τσαγρής 

Περιγραφή : 
Πενταόροφο γωνιακό κτίριο με υπόγειο και δώμα, εποχής μεσοπολέμου, με πολύ αξιόλογα αρχιτεκτονικά και διακοσμητικά στοιχεία. Το κτίσμα έχει διατηρήσει τα πλαστικά και μορφολογικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν την αρχιτεκτονική του Β. Τσαγρή. Συγκεκριμένα, η πλαστική μόρφωση της όψης παρουσιάζει έντονη γεωμετρικότητα που ενισχύεται με τη συμμετρική οργάνωση των ανοιγμάτων, αλλά και τη διαμόρφωση των εξωστών. 
Χαρακτηριστικό της μορφολογίας της περιόδου αποτελεί το τριπλό παράθυρο, που αναπτύσσεται σε κάτοψη Π με αμβλείες γωνίες, όπου το πλάτος του κεντρικού ανοίγματος είναι υπερδιπλάσιο από εκείνο των πλαϊνών. 
Οι εξώστες κοσμούνται με κιγκλιδώματα που φέρουν λιτές γεωμετρικές συνθέσεις με έλικες που εγγράφονται σε παραλληλόγραμμα πλαίσια, μορφές που ανταποκρίνονται στο αισθητικό κλίμα του Secession. Το ίδιο αισθητικό ύφος και σχέδιο επαναλαμβάνει η διακόσμηση της εντυπωσιακής κυρίας εισόδου του κτηρίου. 
Χαρακτηριστικές επίσης είναι οι προεξοχές με τρίλοβα ανοίγματα στις άκρες των όψεων και στο κεντρικό τμήμα της κύριας όψης, που τονίζουν τους άξονες συμμετρίας. Στο κεντρικό αυτό τμήμα της όψης υπάρχουν τρίλοβα ανοίγματα πλαισιωμένα από ενιαίο μπαλκόνι. Τα ανοίγματα πλαισιώνονται από πεσσούς με ανάγλυφα διακοσμητικά στοιχεία και επίκρανα. Η τοιχοποιία είναι ισόδομη με λοξότμητους αρμούς. Υπάρχει στηθαίο με πεσσίσκους. Το ισόγειο είναι αλλοιωμένο. 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία : 
Αποτελεί αξιόλογο δείγμα αρχιτεκτονικής, με πλούσια διακοσμητικά στοιχεία, καθιερωμένα με την ονομασία "στυλ Τσαγρή ". 
Οικοδομήθηκε το 1928, βάσει σχεδίων του αρχιτέκτονα Βασίλειου Τσαγρή (1882-1941), εκφραστή ενός νεοακαδημαϊκού εκλεκτικισμού, με επιδράσεις από την Art Nouveau και τη βιεννέζικη σχολή του Otto Wagner. Το συγκεκριμένο κτίριο (που ανακαινίστηκε το 1996) αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα εφαρμογής του "έρκερ" (όγκοι που προεξέχουν έως και 1,40 μ. από το επίπεδο της όψης, βάσει ρύθμισης του 1923· το όριο μειώθηκε νομοθετικά το 1937 στα 40 εκατοστά). 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. 73030/6236α/16-11-1987 ΦΕΚ 1169/Δ/02-12-1987 
Πηγές