Διοικητήριο, Μεγάλο Λιβάδι, Σέριφος

Γενική άποψη
Φωτογραφία :  Πάνος Αδαμόπουλος (2019)

 

Διεύθυνση : Μεγάλο Λιβάδι, Σέριφος

 

Επωνυμία :  Διοικητήριο

 

Αρχιτεκτονική τάση :  Νεοκλασικό

 

Χρόνος Κατασκευής :  1890

 

Περιγραφή :

Κτίσμα της «Σχολής Τσίλλερ». Αποτελεί αξιολογότατο κτίριο, κτισμένο στο τέλος του 19ου αιώνα, με έντονα τα στοιχεία της ελληνικής νεοκλασικής αρχιτεκτονικής, μνημειακού χαρακτήρα και χαρακτηριστικό για τον μεγάλο όγκο του.

 

Ιστορικά στοιχεία Λαογραφικά στοιχεία :  

Το κτίριο ήταν το Διοικητήριο της Μεταλλευτικής Εταιρείας «Σπηλιαζέζα» η οποία είχε αναλάβει την εξόρυξη σιδηρομεταλλευμάτων στη Νότια Σέριφο (ήδη ιδιοκτησίας Θ. Αγγελόπουλου). Τότε (τέλη 19ου-μέσα20ου αιώνα)δούλευαν στα μεταλλεία της Σερίφου από 5-10.000 μεταλλωρύχοι.

 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση

 

ΥΠΠΟ  ΔΙΛΑΠ/Γ/2740/34269/19-07-1991  ΦΕΚ 647/Β/07-08-1991

Πηγές 

 

http://listedmonuments.culture.gr

 

οικία Γεωργίου Λευιτικού, Χώρα, Σέριφος

 

Γενική άποψη
Πηγή :  https://geomythiki.blogspot.com

Εντοιχισμένος θυρεός
Πηγή :  https://geomythiki.blogspot.com

Γενική άποψη
Πηγή :  https://geomythiki.blogspot.com

Διεύθυνση :   Χώρα, Σέριφος

Επωνυμία :  οικία Γεωργίου Λευιτικού

Αρχιτεκτονική τάση :  Νεοκλασικό

Χρόνος Κατασκευής :  τέλη του 18ου αιώνα

Ιστορικά λαογραφικά στοιχεία :

Το κτίριο, μαζί με την απέναντι εκκλησία του Αγίου Ελευθερίου κτίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα από τον Γεώργιο Λευιτικό ή κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας του και χρησίμευε ως οικία του. Ο Γεώργιος Λευιτικός είναι γνωστό ότι υπήρξε μέλος της Φιλικής Εταιρείας και εφημέριος του Αγίου Ελευθερίου. Στην γειτονική εκκλησία του Αγίου Ελευθερίου μάλιστα, σύμφωνα με την παράδοση, υψώθηκε στις 22 Μαΐου το 1821 η σημαία της Ελληνικής Επανάστασης στην Σέριφο. 

Σώζεται ενοικιαστήριο, με ημερομηνία 23 Οκτωβρίου 1823, του προξένου Ιωάννου Ταραντίνου Φραγγίνη, στο οποίο φαίνεται ότι αφενός νοίκιασε την οικία του Γεωργίου Λευιτικού και αφετέρου τοποθέτησε την Ελληνική σημαία έξω από το γραφείο του, για τις ανάγκες τις τρέχουσας εκείνη την περίοδο Ελληνικής επαναστάσεως.

Στο κτίριο, σύμφωνα με τις έρευνες του Τρύφωνα Ευαγγελίδη, φιλοξενήθηκε πέρα από το υπο-προξενείο της Σικελίας και της Νάπολης και το αντίστοιχο Ισπανικό.

Η κόρη του τελευταίου Λευιτικού παντρεύτηκε τον Αναστάσιο Γραμματικό, γιατρό και κοινοτάρχη περί το 1916, στενό φίλο του συνδικαλιστή Κωνσταντίνου Σπέρα. Οι απόγονοι του Γραμματικού προσπάθησαν μάταια να το δωρίσουν στο κράτος και έτσι το ιδιοκτησιακό του καθεστώς είναι θολό τα τελευταία 30 χρόνια.

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση

ΥΠΠΟ  6922/291 π.ε./12-2-1972  ΦΕΚ 148/Β/17-2-1972

Πηγές  

http://listedmonuments.culture.gr

https://geomythiki.blogspot.com