Δημ. Δουζίνα 125, Πόρος

Γενική άποψη από street View (2023)

Γενική άποψη από street View (2023)

Διεύθυνση :  Δημ. Δουζίνα 125, Πόρος

 

Αρχιτεκτονική τάση :  Νεοκλασικό

 

Χρόνος Κατασκευής :  1830-1850

 

Περιγραφή :

Λιθόκτιστο πλατυμέτωπο σπίτι (καπετανέικο). Κατά την επισκευή αλλοιώθηκαν μορφολογικά στοιχεία.

 

Πηγές

 

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.  75164/4348α/21-06-1993  

                       ΦΕΚ 889/Δ/09-08-1993

 

Πηγές 

 

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.  http://estia.minenv.gr/

 

Συντεταγμένες :  37.496883, 23.459487

 

Δημ. Δουζίνα 120, Πόρος

Γενική άποψη από street View (2024)

Γενική άποψη από street View (2024)

Λεπτομέρεια εξώστη από street View (2024)

Λεπτομέρεια εισόδου από street View (2024)

Διεύθυνση :  Δημ. Δουζίνα 120, Πόρος

 

Αρχιτεκτονική τάση :  Νεοκλασικό

 

Χρόνος Κατασκευής :  1830-1850

 

Περιγραφή :

Λιθόκτιστο πλατυμέτωπο σπίτι (καπετανέικο). Επιπρόσθετα νεοκλασικά στοιχεία. Τετράρριχτη στέγη. Πλαίσια γύρω από τα ανοίγματα. κατά την επισκευή αλλοιώθηκαν μορφολογικά στοιχεία. Μπαλκόνι μαρμάρινο, στηρίζεται σε μαρμάρινα φουρούσια με λαξευτή διακόσμηση και φέρει χυτοσιδηρά κιγκλιδώματα, μαγαζόπορτες έχουν αντικατασταθεί.

 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία :

 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο με την απόφαση

 

 

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.  75164/4348α/21-06-1993  

                       ΦΕΚ 889/Δ/09-08-1993

 

Πηγές 

 

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.  http://estia.minenv.gr/

 

Συντεταγμένες google :  37.497206, 23.459141

 

Παλιό Δημαρχείο, Αγ. Παρασκευής 1 & πλ. Ηρώων, Λαύριο Αττικής

Γενική άποψη από street View (2022)

Λεπτομέρεια εξώστη από street View (2022)

Λεπτομέρεια όψης από street View (2022)

Διεύθυνση :  Αγ. Παρασκευής 1 & πλ. Ηρώων, Λαύριο Αττικής
 
Επωνυμία :  Παλιό Δημαρχείο
 
Αρχιτεκτονική τάση :  Νεοκλασικό
 
Χρόνος Κατασκευής :  1830
 
Περιγραφή :
Πρόκειται για ένα διώροφο κυβικό νεοκλασικό κτίριο με ρυθμική επανάληψη παραστάδων στις δύο όψεις του, παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά του κάπως επιτηδευμένου νεοκλασικισμού. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν επίσης τα ανοίγματα με το περίτεχνο πλαίσιο και τις διακοσμημένες ποδιές με τα πήλινα κολωνάκια (μπαλούστρες), οι μαρμάρινοι εξώστες που στηρίζονται σε σκαλιστά φουρούσια, η οδοντωτή ταινία, τα ακροκέραμα και οι παραστάδες του ορόφου με τα κορινθιακά επίκρανα που στηρίζουν επιστύλιο, το οποίο διατρέχει όλο το μήκος των όψεων. Στη νότια όψη χαρακτηριστική είναι μια κόγχη με αγαλματίδιο (μάλλον του θεού Απόλλωνα), η οποία ίσως στην αρχική μορφή του κτιρίου να αποτελούσε τον άξονα συμμετρίας της όψης.
 
Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία :  
Κτισμένο το 1830, είναι ένα από τα παλαιότερα και τα πλέον αξιόλογα οικοδομήματα του Λαυρίου.
Από τον μοναδικό του εξώστη, μίλησε ο Ελευθέριος Βενιζέλος ως πρωθυπουργός στο λαό του Λαυρίου το 1929. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η τοιχογραφημένη οροφή του δωματίου  στον α΄ όροφο. Στο κτίριο αυτό σήμερα στεγάζεται  η Δημοτική Βιβλιοθήκη και  το Ιστορικό Αρχείο Λαυρίου.
 
Χαρακτηρίστηκε ως έργο τέχνης που χρειάζεται ειδική κρατική προστασία  με την απόφαση
 
Υπ. Πολιτισμού  ΥΑ ΥΠΠΕ/ΓΔΠΑ/ΔΙΛΑΠ/Γ/1217/45500/23-6-1981, ΦΕΚ 455/Β/3-8-1981

Πηγές 
 
1.     Αρχαιολογικό κτηματολόγιο  https://www.arxaiologikoktimatologio.gov.gr
2.     Βιοτεχνικό – Βιομηχανικό Εκπαιδευτικό Μουσείο Λαυρίου  https://www.bbem.edu.gr
 
Συντεταγμένες :  37.715548, 24.055088
 

κτ. 1, Κάλανος Αχαΐας

Γενική άποψη από street View (2014)

Γενική άποψη από street View (2014)

Διεύθυνση : Κάλανος Αχαΐας

 

Επωνυμία :  κτ. 1

 

Αρχιτεκτονική τάση : Λαϊκή αρχιτεκτονική

 

Χρόνος Κατασκευής :  1836

 

Περιγραφή :

Πρόκειται για διώροφο, λιθόκτιστο κτίριο. Τα δάπεδα, του κουφώματα και η στέγη είναι ξύλινα με επικάλυψη στη στέγη από βυζαντινά κεραμίδια. Η μορφή των παραθύρων και της κεντρικής όψης είναι τοξοειδής, ενώ των υπολοίπων είναι απλής μορφής

 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία :

Κατασκευάσθηκε περίπου το 1836 και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της λαϊκής αρχιτεκτονικής όπως αυτή διαμορφώθηκε κατά το 19ο αιώνα στα ορεινά χωριά της Πελοποννήσου.

 

Χαρακτηρίστηκε ως μνημείο με την απόφαση

 

Υπ. Πολιτισμού  ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΝΣΑΚ/39787/1048/22-7-2005, ΦΕΚ 1165/Β/23-8-2005

Πηγές 

 

1.    Υπ. Πολιτισμού  http://listedmonuments.culture.gr

2.    Αρχαιολογικό κτηματολόγιο  https://www.arxaiologikoktimatologio.gov.gr

 

 

Αρχοντικό Βοκοτόπουλου (Πρασσακάκη) Απόλλωνος 19, Ερμούπολη Σύρου

Γενική άποψη από street View (2014)

Σχέδιο κύριας όψης
Πηγή : ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ Ιωάννας Σίμου
«Η νεοκλασική αρχιτεκτονική των κατοικιών της Ερμούπολης Σύρου –
Τύποι κατοικιών –Τρόποι κατασκευής – Εξέλιξη μορφολογικών στοιχείων»

Κάτοψη ισόγειου και ορόφου του κτιρίου
Πηγή : ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ Ιωάννας Σίμου
«Η νεοκλασική αρχιτεκτονική των κατοικιών της Ερμούπολης Σύρου –
Τύποι κατοικιών –Τρόποι κατασκευής – Εξέλιξη μορφολογικών στοιχείων»

Διεύθυνση :  Απόλλωνος 19, Ερμούπολη Σύρου

 

Επωνυμία :  Αρχοντικό Βοκοτόπουλου (Πρασσακάκη)

 

Αρχιτεκτονική τάση : Νεοκλασικό

 

Χρόνος Κατασκευής :  1834

 

Αρχιτέκτονας :  J. Erlacher

 

Περιγραφή :

Πρόκειται για διώροφο κεραμοσκεπές κτίριο. Παρατηρούμε την νεοκλασική μορφολογία βάση - κορμός - στέψη με τα στοιχεία να διαχωρίζονται με ελαφρά προεξέχον γείσο. Τα ανοίγματα περιβάλλονται από πλαίσιο και απλής μορφής επιστύλιο. Ο εξώστης είναι μαρμάρινος φέρει σιδερένιο κιγκλίδωμα και στηρίζεται σε φουρούσια.

 

Ιστορικά λαογραφικά στοιχεία :

Το σπίτι του Ν. Πρασσακάκη είναι έργο του Γερμανού αρχιτέκτονα J. Erlacher. Η χρονολογία ˝1836˝ στο μπαλκόνι της πρόσοψης και η ανάγλυφη πλάκα με την επιγραφή «Νικόλαος Πρασσακάκης, 1834 Φεβρουαρίου 7» στην νότια πλευρά της οικοδομής μαρτυρούν την παλαιότητά του.

Τα χρόνια που πέρασαν το αρχοντικό Πρασσακάκη άλλαξε ιδιοκτήτες και χρησιμοποιήθηκε ακόμη και ως Αγροτική Τράπεζα και Βιομηχανικό Κέντρο Κυκλάδων. Σήμερα είναι γνωστό ως αρχοντικό του Βοκοτόπουλου και  λειτουργεί ως  Επιμελητήριο Κυκλάδων.                                                        

 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο ως κτίριο που χρειάζεται ειδική κρατική προστασία με την απόφαση

 

ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/989/16681/10-8-1987, ΦΕΚ 475/Β/3-9-1987

 

Πηγές 

 

http://listedmonuments.culture.gr

ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ Ιωάννας Σίμου

«Η νεοκλασική αρχιτεκτονική των κατοικιών της Ερμούπολης Σύρου – Τύποι κατοικιών –Τρόποι κατασκευής – Εξέλιξη μορφολογικών στοιχείων»

 

 

Οικία Προβελέγγιου, Κεραμεικού 46 & Μυλλέρου 24, Αθήνα

Γενική άποψη από street View (2014)

Γενική άποψη από street View (2014)

Λεπτομέρεια εισόδου
Πηγή :  http://archaeologia.eie.gr

Λεπτομέρεια εισόδου
Πηγή :  http://archaeologia.eie.gr

 

Διεύθυνση : Κεραμεικού 46 & Μυλλέρου 24, Αθήνα

 

Επωνυμία :  Οικία Προβελέγγιου

 

Αρχιτεκτονική τάση :  Νεοκλασικό

 

Χρόνος Κατασκευής :  1834

 

Περιγραφή :

Διώροφο γωνιακό νεοκλασικό κτίριο κεραμοσκεπές με υπόγειο. Οι δύο όψεις είναι αυστηρά συμμετρικές ως  προς τον κεντρικό άξονα. Ο κεντρικός άξονας της οδού Μυλλέρου, όπου βρίσκεται και η κύρια είσοδος είναι ιδιαίτερα τονισμένος. Ο μαρμάρινος εξώστης έχει κιγκλίδωμα πολυσύνθετου σχεδίου και στηρίζεται σε δύο μαρμάρινα περίτεχνα φουρούσια. Η ταμπλαδωτή πόρτα εισόδου έχει ημικυκλικό ανώφλι. Υπάρχει πλήρης αντιστοιχεία των ανοιγμάτων του ορόφου με αυτά του ισογείου. Το κτίριο επιστέφεται με προεξέχον γείσο.

 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία :

Οικοδομήθηκε περί το 1835 στην έρημη τότε περιοχή "Χεσμένο Λιθάρι" και το χαρακτηρίζει η λιτότητα των πρώτων αθηναϊκών οικοδομών, αμέσως μετά την απελευθέρωση. Ανήκει σε μια σειρά κτιρίων (όπως η γειτονική οικία Καντακουζηνού, το σημερινό "Μεταξουργείο", επί της οδού Μυλλέρου 32-46 και η οικία Βλαχούτζη, επί της οδού Πειραιώς 35), που ανεγέρθηκαν εσπευσμένα, εν όψει της ευελπιστούμενης γειτνίασης με τα μελλοντικά βασιλικά ανάκτορα (που τα πρώτα πολεοδομικά σχέδια τοποθετούσαν μεταξύ Ομόνοιας και Κεραμεικού). Υπάρχει μια ασάφεια γύρω από τον αρχικό ιδιοκτήτη, που ενδεχομένως ήταν ο Ιταλός "κόντε Μποτσάρι", ο οποίος "εις Αθήνας ελθών, ηγόρασε πολλά οικόπεδα και αγρούς", διέθετε δε σπίτια σε διάφορα σημεία (οδός Σαρρή, οδός Καπνικαρέας κ.ά.). Το 1865, πάντως, το κτίριο αναφέρεται ως "οικοδομή Δημητρίου Βότσαρη", ενώ αργότερα περιήλθε στην οικογένεια Προβελέγγιου. Στα τέλη του 20ού αιώνα διετέλεσε επί μακρόν υπό κατάληψη ομάδας νέων (γνωστή ως "Κατάληψη της Κεραμεικού"), με ευμενή στάση του τότε ιδιοκτήτη και γνωστού πρωτοπόρου αρχιτέκτονα Αριστομένη Προβελέγγιου (1914-1999). Μετά τον θάνατο του τελευταίου, το κτίριο εκκενώθηκε και πρόσφατα ανακαινίστηκε, με προσθήκη δώματος και "νεοκλασικών" διακοσμητικών στοιχείων, που δεν προσιδιάζουν στην αρχική, στιβαρή και απέριττη μορφή του.

 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο με την απόφαση

 

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.  84220/5185α/03-12-1986  ΦΕΚ 1227/Δ/31-12-1986

Πηγές 

 

http://estia.minenv.gr/

http://archaeologia.eie.gr

Γρ. Λαμπράκη 10, Τρίπολη

Γενική άποψη από street View (2023)

Πριν την αποκατάσταση από street View (2012)

Λεπτομέρεια εξώστη από street View (2023)

Λεπτομέρεια υπέρθυρου από street View (2023)

Διεύθυνση : Γρ. Λαμπράκη 10, Τρίπολη

 

Αρχιτεκτονική τάση :  Νεοκλασικό

 

Χρόνος Κατασκευής :  1832

 

Περιγραφή :

Πρόκειται για διώροφο πέτρινο κτίριο με ξύλινη τετράρριχτη κεραμοσκεπή στέγη, Η όψη του κτιρίου είναι συμμετρική ως προς τον κατακόρυφο άξονα. Τα διακοσμητικά στοιχεία είναι καθαρώς νεοκλασικά. Στο ισόγειο, το οποίο χρησιμοποιούνταν σαν κατάστημα, έχουμε τοξωτά ανοίγματα με τραβηχτή κορνίζα και μαρμάρινες παραστάδες εκατέρωθεν των ανοιγμάτων. Οι πόρτες είναι ξύλινες και ταμπλαδωτές και στο πάνω τους μέρος φέρουν αέτωμα. Η είσοδος προς τον όροφο βρίσκεται στο ισόγειο, έχει γίνει δε με ιδιαίτερη επιμέλεια και προσοχή, το δε ανώφλι στηρίζεται σε μαρμάρινες παραστάδες. Οι γωνιόλιθοι στο ισόγειο είναι από εμφανείς λαξευτούς κυβόλιθους Στον όροφο, που είχε χρήση κατοικίας, έχουμε επικάλυψη των λαξευτών γωνιόλιθων με παραστάδες διαμορφωμένες με τον σοβά και απόληξη πεσσοκράνων κορινθιακού ρυθμού. Ο μοναδικός εξώστης, που βρίσκεται στο μεσαίο άνοιγμα του ορόφου, έχει μαρμάρινο δάπεδο που στηρίζεται σε δύο σκαλιστά μαρμάρινα φουρούσια και μεταλλικό σύνθετο κιγκλίδωμα. Στην άνω απόληξη των όψεων υπάρχουν διακοσμητικές κορνίζες από τραβηχτά επιχρίσματα. Το κτίριο διατηρείται σήμερα σε μέτρια κατάσταση άλλα χωρίς καθόλου αλλοιώσεις από μεταγενέστερες επεμβάσεις.

 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία :

Κατασκευάστηκε το 1832 από τον Π.Β.Καμπυλαύκα και αποτελεί ένα από τα αξιολογότερα και ομορφότερα κτίρια της πόλης. Στο υπέρθυρο υπάρχει μαρμάρινη επιγραφή «Π. Β. ΚΑΜΠΥΛΑΥΚΑΣ 1839» Το 2012 έγιναν εργασίες αποκατάστασης του κτιρίου.

 

Χαρακτηρίστηκε ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο και έργο τέχνης με τις αποφάσεις

 

Υπ. Πολιτισμού  ΥΠΠΟ  ΔΙΛΑΠ/Γ/1715/44708/30-8-1993  ΦΕΚ 720/Β/20-9-1993

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.  65544/3529α/02-06-1994  ΦΕΚ 636/Δ/27-06-1994

Πηγές 

 

1.     Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.  http://estia.minenv.gr

2.     Αρχαιολογικό Κτηματολόγιο  https://www.arxaiologikoktimatologio.gov.gr

 

Συντεταγμένες google :  37.50871, 22.37489

Μέγαρο Καποδίστρια, Καποδιστρίου 122, Κέρκυρα

Γενική άποψη
Πηγή :  http://kapodistrias.digitalarchive.gr

Διεύθυνση : Καποδιστρίου 122, Κέρκυρα

 

Επωνυμία :  Μέγαρο Καποδίστρια

 

Χρόνος Κατασκευής :  1832

 

Αρχιτέκτονας :  Ιωάννης Χρόνης

 

Περιγραφή :

Η σύνθεση της πρόσοψης με μικρή προβολή του κεντρικού μέρους και τονισμό των κυρίων ορόφων με πανύψηλες κορινθιακές παραστάσεις από κόκκινη σινιώτικη πέτρα, έχει μνημειακό κλασικιστικό χαρακτήρα. Οι κύριοι χώροι του κτιρίου είναι διακοσμημένοι με νεότερες οροφογραφίες.

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία :   

Κτίστηκε περί το 1832 στη θέση του παλιότερου αρχοντικού της οικογένειας στο οποίο μάλιστα είχε γεννηθεί ο κυβερνήτης της Ελλάδας Ιωάννης Καποδίστριας. Το κτίριο πέρασε αργότερα στην κυριότητα του Ιονίου Κράτους και χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία του προέδρου της Γερουσίας μετά δε την Ένωση στέγασε για ένα διάστημα την Νομαρχία και σήμερα φιλοξενεί υπηρεσίες του Ιονίου Πανεπιστημίου. Θεωρείται το σπουδαιότερο έργο του Κερκυραίου αρχιτέκτονα Ιωάννη Χρόνη, για την μορφολογική του πληρότητα και την τεχνική αρτιότητά του.

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στέγασε την Ιταλική Στρατιωτική Διοίκηση και μετά την Απελευθέρωση χρησιμοποιήθηκε και πάλι ως Νομαρχία.

Από το 1985 στεγάζει το Τμήμα Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας (ΤΞΓΜΔ) του Ιονίου Πανεπιστημίου. Σήμερα, στο Μέγαρο Καποδίστρια στεγάζονται η Διοίκηση, τα δύο Προγράμματα Μεταπτυχιακών Σπουδών και η Βιβλιοθήκη του Τμήματος.

Στην μια όψη του τελευταίου χαρτονομίσματος των πεντακοσίων δραχμών απεικονιζόταν στο αριστερό τμήμα ο Ιωάννης Καποδίστριας και στο αριστερό το Μέγαρο Καποδίστρια.

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση

 

ΥΑ 1967/21-8-1963, ΦΕΚ 382/Β/29-8-1963

Πηγές 

 

http://listedmonuments.culture.gr

https://www.corfu.gr

http://www.infokerkyra.gr

 

 

Μουσείο Χαρτονομισμάτων, Νικηφόρου Θεοτόκη 32, Κέρκυρα

Γενική άποψη από street View (2011)

Γενική άποψη
Φωτογραφία :  Δημήτρης Αθανασάκης

Διεύθυνση : Νικηφόρου Θεοτόκη 32, Κέρκυρα
 
Επωνυμία :  Μουσείο Χαρτονομισμάτων
 
Αρχιτεκτονική τάση :  Νεοκλασικό
 
Χρόνος Κατασκευής :  1839
 
Αρχιτέκτονας :  Ιωάννης Χρόνης
 
Περιγραφή :
Πρόκειται για τριώροφο κτίριο με ιωνικούς ημικίονες στην πρόσοψη και ναόσχημο αέτωμα.

Ιστορικά λαογραφικά στοιχεία :
Στο ιστορικό κτίριο της Ιονικής Τράπεζας, λειτούργησε ουσιαστικά η πρώτη ελληνική τράπεζα, το 1839, όταν ακόμα η Κέρκυρα, όπως και τα υπόλοιπα Επτάνησα ανήκαν στην Ιόνια Πολιτεία, κάτω από την Προστασία της Αγγλικής Αρμοστείας.
Το νεοκλασικό αυτό κτίριο, έργο του αρχιτέκτονα Γιάννη Χρόνη, φιλοξενεί από το 1981, έτος ίδρυσης του, το Μουσείο Χαρτονομισμάτων, το μοναδικό στην Ελλάδα κι ένα από τα ελάχιστα στον κόσμο.
 
Χαρακτηρίστηκε ως μνημείο που χρειάζεται ειδική κρατική προστασία με την απόφαση
 
Υπ. Πολιτισμού  ΥΑ 1967/21-8-1963, ΦΕΚ 382/Β/29-8-1963
 
Πηγές 
 
1.    Υπ. Πολιτισμού  http://listedmonuments.culture.gr
2.    Ιστοσελίδα  http://www.kerkyrainfo.gr
3.    Ιστοσελίδα https://www.archaiologia.gr
 

Οικία Σπυρίδωνος Τρικούπη, Δαναού 33, Άργος

Γενική άποψη από street View (2019)

Φουρούσι
Πηγή :   http://cultureportal.uop.gr

Διεύθυνση :  Δαναού 33, Άργος

 

Επωνυμία :  Οικία Σπυρίδωνος Τρικούπη

 

Αρχιτεκτονική τάση :  Νεοκλασικό

 

Χρόνος Κατασκευής :  1830

 

Αρχιτέκτονας :  Γκρόπιους (Επιβλέπων μηχανικός Νικόλαος Ιωάννου)

 

Περιγραφή :

Πρόκειται για κτίριο καθαρά νεοκλασικό, με συμμετρία στις όψεις. Έχει περίτεχνα μαρμάρινα φουρούσια και άλλα αρχιτεκτονικά στοιχεία και μέλη με μορφολογικό ενδιαφέρον.

Το σπίτι θεμελιώνεται με το θολόσκεπο υπόγειο, ενώ οι εξωτερικοί του τοίχοι είναι πέτρινοι. Η ξύλινη σκεπή εδράζεται στο δεύτερο όροφο. Ο ημιυπαίθριος χώρος είναι πέτρινος στους εξωτερικούς του τοίχους, ενώ η βατή οροφή του και το δάπεδο υπήρξαν στο πρωτότυπο ξύλινα, επιστρωμένα όμως με κεραμικά πλακάκια.

Οι ημιλαξευμένοι λίθοι έδωσαν τη δυνατότητα δημιουργίας λεπτοδουλεμένων γύψινων διακοσμήσεων στις όψεις. Τα πολλά ανοίγματα έδωσαν επιπλέον την ευκαιρία στον αρχιτέκτονα να στολίσει το κτίριο με αρκετά διακοσμητικά στοιχεία γύρω από αυτά. Η ακαμψία του υλικού, τέλος, οδήγησε σε μια κλασική συμμετρική οργάνωση των χώρων και των όψεων, ιδιαίτερα προσφιλή στα νεοκλασικά ρεύματα. Η ξύλινη τετράριχτη σκεπή απετέλεσε τη στέψη του κτιρίου.

Με τη διακόσμηση των όψεων του τονίζεται η σταθερότητα του κτιρίου, καθώς χρησιμοποιούνται βαριοί διακοσμητικοί ακρογωνιαίοι λίθοι στο ισόγειο και αλαφριοί ανάγλυφοι πεσίσκοι στις άκρες και τα μέσα των ορόφων. Στους εξωτερικούς τοίχους είναι ιδιαίτερα επιτυχημένη η αντίθεση των χρωμάτων, ανάμεσα στο τριανταφυλλί των τοίχων και το λευκό των διακοσμητικών στοιχείων.

Στο εσωτερικό είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακές οι τοιχογραφίες που σώζονται σε κάποιες από τις οροφές και στους τοίχους των διαδρόμων με κυρίαρχα τα φυτικά θέματα.

 

Ιστορικά λαογραφικά στοιχεία :

Κτίστηκε το 1830 από τον πρώτο πρωθυπουργό της χώρας Σπυρίδωνα Τρικούπη σε οικόπεδο, άνω των τεσσάρων στρεμμάτων Το κτίριο σχεδιάστηκε από τον αυστριακό Γκρόπιους ο οποίος ενσωματώνοντας όλα τα στοιχεία της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής, σχεδίασε μια διώροφη κατοικία με υπόγειο, πλινθόκτιστη, εντυπωσιακή εξωτερικά και εσωτερικά. Επιβλέπων μηχανικός ήταν ο Νικόλαος Ιωάννου.

Το 1993 έγινε επιδρομή στο σπίτι (λόγω του ότι φημολογείτο ότι κρύβει κάποιο θησαυρό πιθανότατα λίρες) και προκλήθηκαν σημαντικές καταστροφές στο ξύλινο κλιμακοστάσιο, το τζάκι, σε πατώματα και σε παλιά έπιπλα, ενώ φθορές υπέστησαν και οι τοιχογραφίες και οροφογραφίες του. Δύο χρόνια αργότερα, το 2005, κατέρρευσε και το πίσω μπαλκόνι του κτίσματος.

 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση

 

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.  Π.Δ. α/20-07-1982  ΦΕΚ 401/Δ/20-08-1982

ΥΑ ΥΠΠΕ/ΔΙΛΑΠ/Γ/6665/300/22-2-1983, ΦΕΚ 229/Β/28-4-1983

 

Πηγές 

 

http://estia.minenv.gr/

http://listedmonuments.culture.gr

http://cultureportal.uop.gr