Ακαδημίας 47 & Σίνα 12, Αθήνα

Γενική άποψη από street View (2014)

Λεπτομέρεια όψης

Φωτογραφία από ΥΠΠΟ  ΔΠΑΝΣΜ

Διεύθυνση : Ακαδημίας 47 & Σίνα 12, Αθήνα 

Αρχιτεκτονική τάση : Εκλεκτικιστικό 

Χρόνος Κατασκευής : 1923 

Αρχιτέκτονας : Μιχάλης Λυκούδης (Πολιτικός Μηχανικός) 

Περιγραφή : 

Τετραώροφο εκλεκτικιστικό κτήριο με επιδράσεις μπαρόκ, το οποίο ανεγέρθηκε το 1923. 

Η κατασκευή του κτηρίου είναι μικτή: Η φέρουσα εξωτερική τοιχοποιία είναι κατασκευασμένη με λιθοδομή σε συνδυασμό με στύλους οπλισμένου σκυροδέματος, ενώ οι χωριστικοί στύλοι στις πλάκες έχουν κατασκευαστεί από οπτοπλινθοδομή. 

Οι δύο όψεις του κτηρίου, της οδού Ακαδημίας και της οδού Σίνα, ενοποιούνται στην ημικυλινδρική γωνία, που αποτελεί το κύριο χαρακτηριστικό του οικοδομήματος. Το ημικυκλικό αυτό τμήμα τονίζει την αυτοτελή του υπόσταση με κόγχες, ομαλοποιώντας, έτσι, τη μετάβαση στις πλαϊνές όψεις. Το στοιχείο αυτό υπογραμμίζει το μνημειακό χαρακτήρα της σύνθεσης. 

Οι όψεις, συμμετρικές και πλούσια διακοσμημένες, παρουσιάζουν τριμερή διάρθρωση. Το ισόγειο και ο ημιώροφος φέρουν απλή βάση, ενώ ο κυρίως κορμός του κτηρίου, που αποτελείται από τον πρώτο και δεύτερο όροφο, ενοποιείται με τις μεγάλες παραστάδες που φέρουν επίκρανα ιωνικού ρυθμού. Η πλούσια διακοσμημένη στέψη περιλαμβάνει τον τρίτο όροφο. Στην κατάληξή του, οι μεγάλοι δίδυμοι γεισίποδες, κοσμημένοι με μενταγιόν και ταινίες δαφνόφυλλων, στηρίζουν το γείσο με το στηθαίο του δώματος. Το στηθαίο αποτελείται από συμπαγή τμήματα που εναλλάσσονται με μπαλούστρα και πεσσίσκους στα σημεία συνάντησης. 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία : 

Είναι ιδιαίτερα αξιόλογο οικοδόμημα σαν χαρακτηριστικό δείγμα της εποχής του. Με τα πλούσια διακοσμητικά του στοιχεία, δανεισμένα από την ιστορική μορφολογία, αλλά ερμηνευμένα και χρησιμοποιημένα με αρκετή ελευθερία, προαναγγέλλει την εμφάνιση της σύγχρονης αρχιτεκτονικής. 

Ο αρχιτέκτονας του κτηρίου ήταν ο Μιχαήλ Λυκούδης (1871-1935). 

Τον Δεκέμβριο του  2008 κατά την διάρκεια ταραχών καταστράφηκε από πυρκαγιά. Με δωρεά του εφοπλιστή Αθανάσιου Μαρτίνου αποκαταστάθηκε πλήρως και από το 2017 στεγάζει γραφεία  καθηγητών της Νομικής.

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο έργο τέχνης που χρειάζεται ειδική κρατική προστασία με την απόφαση

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Π.Δ. α/17-10-1984 ΦΕΚ 28/Δ/14-02-1985 

ΥΠΠΕ ΔΙΛΑΠ/Γ/1873/47371/24-7-1979 ΦΕΚ 750/Β/6-9-1979

Πηγές 

http://estia.minenv.gr/

http://listedmonuments.culture.gr

ΥΠΠΟ ΔΠΑΝΣΜ

Ι. Δροσοπούλου 103 & Λέλας Καραγιάννη 37, Αθήνα

Γενική όψη από street View (2014)

Διεύθυνση : Ι. Δροσοπούλου 103 & Λέλας Καραγιάννη 37, Αθήνα 

Επωνυμία : Μεγαρο Μαρ. Ν. Μεταξατου 

Αρχιτεκτονική τάση : Εκλεκτικιστικό 

Αρχιτέκτονας : Μιχάλης Λυκούδης 

Περιγραφή : 

Άδεια οικοδομης 1931 

Πρόκειται για ένα αξιόλογο δείγμα αρχιτεκτονικής της εποχής του μεσοπολέμου με σημαντικό μορφολογικό ενδιαφέρον.Νεοκλασικοί εξώστες, περίτεχνο έρκερ πλάτους 1,40μ. ( Το 1937 τα έρκερ περιορίστηκαν στο 0,40μ.) 

Ιστορικά λαογραφικά στοιχεία : 

Κατασκευάστηκε σε σχέδια του αρχιτέκτονα Μιχάλη Λυκούδη και κατοικήθηκε μέχρι το 1960 από την Κεφαλλονίτισσα Μαρία Μεταξάτου. Η ιδιοκτήτρια το κληροδότησε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και τη Σχολή Καλών Τεχνών, για να χρησιμοποιηθεί για τη στέγαση άπορων φοιτητών από τα νησιά του Ιονίου, κυρίως από την Κεφαλονιά, με τον όρο να μείνει αναπαλλοτρίωτο. Το αρχικό σχέδιο ήταν το κτίριο να γίνει φοιτητική εστία. Ωστόσο, από το 1968 και μετά, κανένας δεν προχώρησε στην υλοποίησή του. Το κτίριο παρέμεινε εγκαταλελειμμένο μέχρι το 1988, που μια ομάδα φοιτητών αποφάσισε να το καταλάβει και να το κατοικήσει. Η κατάληψη αυτή θεωρείται η μακροβιότερη κατάληψη κτιρίου στην Αθήνα. Στον κήπο του κτιρίου φύεται ένας από τους ψηλότερους φίκους (ficus elastica) της Ελλάδας. 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 

ΥΠΠΕ ΔΙΛΑΠ/Γ/61366/2578/4-2-1980 ΦΕΚ 275/Β/20-3-1980

Πηγές 

http://listedmonuments.culture.gr

http://criticeduc.blogspot.com

Nikos Kavadas

κτίριο Ιονικής Τράπεζας, Ι. Δραγούμη 2 & Μητροπόλεως, Θεσσαλονίκη

Γενική άποψη από street View  (2014)    

Λεπτομέρεια πόρτας

Φωτογραφία από https://thessarchitecture.wordpress.com

Λεπτομέρεια αετώματος

Φωτογραφία από https://thessarchitecture.wordpress.com

Διεύθυνση : Ί. Δραγούμη Μητροπόλεως & Ρογκότη

Επωνυμία : πρώην Ιονική Τράπεζα

Αρχιτεκτονική τάση : Ύστερος Νεοκλασικισμος

Χρόνος Κατασκευής : 1929

Αρχιτέκτονας : Μιχάλης Λυκούδης

Περιγραφή : 

Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της νέας αρχιτεκτονικής των πρώτων δεκαετιών του αιώνα μας με έντονες επιδράσεις από την κλασική τεχνοτροπία και τα ρεύματα Αrt Νouveau και Greek Revival.

Το κτίριο αναπτύσσεται σε 4 στάθμες: υπερυψωμένο υπόγειο και τρεις ορόφους. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι η οργάνωση της κάτοψης που εμφανίζει μεγαλύτερη ελευθερία στη σύνθεση σε αντίθεση με την εξωτερική κλασικιστική διάρθρωση των όψεων.

Τα περισσότερα στοιχεία που συνθέτουν το εσωτερικό του χώρου συναλλαγής του κοινού (κλιμακοστάσια, ψηφιδωτό δάπεδο, φωτιστικά, vitreaux κ.λ.π.) έχουν εμφανή επίδραση από την Αrt Νouveau. Ο κεντρικός αυτός χώρος του ισογείου καταλαμβάνει σε ύψος δύο ορόφους και καθορίζει και την εξωτερική μορφή του κτιρίου.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν το επιβλητικό πρόπυλο της κύριας όψης με τις δωρικές κολόνες και την ανάγλυφη παράσταση του τυμπάνου φιλοξενεί γλυπτή σύνθεση του εμβλήματος των Ιονίων Νήσων που αποτελούσε και έμβλημα της Ιονικής τράπεζας (επιδράσεις της τεχνοτροπίας greek revival), η διαμόρφωση του κεντρικού τμήματος των δευτερευουσών όψεων με τις ψευδοπαραστάδες που διακόπτονται από τους εξώστες και καταλήγουν σε ιονικά επίκρανα και άλλα.

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία : 

Η Ιονική Τράπεζα ιδρύθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1839 με έδρα το Λονδίνο αντλώντας κεφάλαια κυρίως από Βρετανούς επενδύτες. Η αρχική της ονομασία ήταν “Ιονική Κρατική Τράπεζα” και εξυπηρετούσε τις συναλλαγές μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και των Ιόνιων νησιών τα οποία την εποχή εκείνη αποτελούσαν προτεκτοράτο της Μεγάλης Βρετανίας. Το 1864 μετά την ένωση των Ιονίων Νήσων με την Ελλάδα, η τράπεζα επεκτείνει της δραστηριότητές της και στην υπόλοιπη Ελλάδα διατηρώντας ταυτόχρονα το δικαίωμα να λειτουργεί με βάση το εμπορικό δίκαιο της Μεγάλης Βρετανίας για αρκετές δεκαετίες. Διατήρησε επίσης το προνόμιο να εκδίδει και να διακινεί χαρτονομίσματα, προνόμιο το οποίο το κληρονόμησε από την Ιόνιο Πολιτεία και το διατήρησε έως και το 1920. 

Το 1929 κτίζεται το κτίριο σε σχέδια του Λυκούδη για να στεγάσει το υποκατάστημα της Θεσσαλονίκης. Κατά τον Β Παγκόσμιο οι Γερμανοί επιτάσσουν το κτίριο και στεγάζουν εκεί την Γερμανική Διοίκηση. Μάλιστα τοποθετούν στο μέσον της κύριας εξωτερικής όψης του και ακριβώς επάνω στον εξωτερικό αίθριο χώρο, ένα μεγάλο V ορατό από κάθε σημείο της πλατείας Ελευθερίας αλλά και του μεγάλου ανοίγματος προς τη θάλασσα. Το χαρακτηριστικό σύμβολο V κοσμούσε όλα τα επιταγμένα δημόσια κτίρια. Ήταν έμπνευση του Γκαίμπελς, και συμβόλιζε την πίστη στη νίκη των γερμανικών δυνάμεων. Επάνω από τη βαριά σιδερένια πόρτα της κύριας εισόδου οι Γερμανοί θα τοποθετήσουν την επιγραφή «ORTSKOMMANDATUR-SALONIKI». Και δίπλα στις σκάλες της εισόδου αριστερά και δεξιά, θα τοποθετηθούν δύο ξύλινα φυλάκια για τους φρουρούς που έλεγχαν όχι μόνο τον εξωτερικό χώρο του κτιρίου αλλά και κάθε εισερχόμενο. Η τράπεζα συνέχισε την λειτουργία της μετά το 1944. Το 1999 και εξαγοράστηκε από την Alpha Bank. Έκτοτε το κτίριο παραμένει κλειστό. 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Π.Δ. α/02-11-1983 ΦΕΚ 734/Δ28-11-1983

ΥΠΠΕ ΔΙΛΑΠ/Γ/2316/36886/7-8-1985 ΦΕΚ 584/Β/30-9-1985

Πηγές 

http://estia.minenv.gr

http://listedmonuments.culture.gr

https://thessarchitecture.wordpress.com