Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παιονίδης Ξενοφών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παιονίδης Ξενοφών. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου 2025

Αγ. Σοφίας 40, Θεσσαλονίκη

Γενική άποψη από street View  (2024)    

Λεπτομέρεια εξώστη από street View  (2024)    

Λεπτομέρεια όψης από street View  (2024)    

Διεύθυνση : Αγ. Σοφίας 40, Θεσσαλονίκη
 
Αρχιτεκτονική μορφή :  αρχιτεκτονική του Μεσοπολέμου
 
Περιγραφή :
Το κτήριο είναι αξιόλογο δείγμα αρχιτεκτονικής του Μεσοπολέμου. Αποτελείται από υπόγειο, ισόγειο με καταστήματα, ημιώροφο με τα πατάρια των καταστημάτων και έξι ορόφους, ο τελευταίος από τους οποίους βρίσκεται σε εσοχή. Η όψη του είναι απόλυτα συμμετρική, οργανωμένη γύρω από έναν κατακόρυφο άξονα που χαρακτηρίζεται από τρία κατακόρυφα στοιχεία. Το κεντρικό τμήμα του κτίσματος προεξέχει ελαφρά. Η κάτοψη των ακράιων εξωστών είναι καμπύλη προς το εσωτερικό και ευθύγραμμη προς τα άκρα και το πλάτος τους είναι διπλάσιο από αυτό της προεξοχής του κεντιρκού τμήματος του κτιρίου. Απόλυτη συμμετρία υπάρχει και σε επίπεδο κατόψεως, όπου κεντρική θέση καταλαμβάνει ημικυκλικής κάτοψης κλιμακοστάσιο με μεταλλικό φρεάτιο ανελκυστήρα στο φανάρι του. Ευρύς κεντρικός φωταγωγός στεγασμένος με τζαμωτό εξασφαλίζει φωτισμό στο κλιμακοστάσιο και στα μεσαία τμήματα των διαμερισμάτων.
 
Χαρακτηρίστηκε ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο με την απόφαση
 
Υπ. Πολιτισμού  ΥΑ ΥΠΠΟ/ΔΙΛΑΠ/Γ/1088/22588/10-04-1995
                           ΦΕΚ 462/Β/24-05-1995

Πηγές 
 
Αρχαιολογικό κτηματολόγιο  https://www.arxaiologikoktimatologio.gov.gr
 
Συντεταγμένες google  :  40.63372, 22.94660
 

Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2025

ιδ. Aναστασίας Παραθυρά. & Γεωργ. Παιονίδη, Φούρκα Xαλκιδικής

Γενική άποψη από street View (2025)

Γενική άποψη από street View (2025)

Λεπτομέρεια εξώστη από street View (2025)

Διεύθυνση : Φούρκα Xαλκιδικής
 
Επωνυμία :  ιδ. Aναστασίας Παραθυρά. & Γεωργ. Παιονίδη
 
Αρχιτεκτονική τάση :  Τοπική Αρχιτεκτονική Χαλκιδικής
 
Χρόνος Κατασκευής :  1920
 
Αρχιτέκτονας :  Ξενοφών Παιονίδης
 
Περιγραφή :
Eίναι διώροφο κτήριο με υπόγειο και σοφίτα, πετρόκτιστο και κεραμοσκεπές, δίρριχτη στέγη στη σοφίτα και τρίρριχτη στα υπόλοιπα τμήματα. ΄Εχει επιμελημένη κατασκευή, είναι πέτρινο στο ισόγειο και στις κατακόρυφες γωνίες.
Έχει έναν όγκο που δεσπόζει στον οικισμό, απλό, ορθογωνικό και όμοιο με άλλα κτίσματα. H διακόσμηση των ανοιγμάτων είναι απλή και περιορίζεται σε ένα τονισμένο πλαίσιο (λίθινο) των ορθογωνίων ανοιγμάτων. Tα ανοίγματα έχουν τα ανώφλιά τους διαμορφωμένα σε ημικυκλικά τόξα με διακοσμητικά κλειδιά. Στο εσωτερικό του κτηρίου το δάπεδο του ισογείου αποτελείται από σιδηρά στοιχεία, πάνω από τα οποία υπάρχουν καδρόνια τοποθετημένα ανά 15 εκατοστά, και το σανίδωμα.
 
Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία :
Eίναι ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα τοπικής αρχιτεκτονικής των αρχών του 20ου αιώνα.
Kτίστηκε το 1920 από τον αρχιτέκτονα Ξενοφ. Παιονίδη (1863 - 1933) επάνω σε παλαιά οικία (Mπιρμπλάδικα), όπως μαρτυρεί εντοιχισμένη λίθινη πλάκα που φέρει χάραξη του Σταυρού και χρονολογία 1870.
 
Χαρακτηρίστηκε ως έργο τέχνης που χρειάζεται ειδική κρατική προστασία με την απόφαση
 
Υπ. Πολιτισμού  ΥΑ ΥΠΠΕ/ΔΙΛΑΠ/Γ/2263/36266/27-11-1985
                           ΦΕΚ 838/Β/31-12-1985

Πηγές 
 
Αρχαιολογικό κτηματολόγιο  https://www.arxaiologikoktimatologio.gov.gr
 
Συντεταγμένες google :  40.005384, 23.414966
 

Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2021

πρώην Αστική Σχολή Πύργων, Αντωνίου Νάστου & Δελφών 131, Θεσσαλονίκη

Γενική άποψη από street View (2011)

Λεπτομέρεια όψης
Φωτογραφία :  Θωμάς Νεδέλκος


 
Διεύθυνση :  Αντωνίου Νάστου & Δελφών 131, Θεσσαλονίκη
 
Επωνυμία :  πρώην Αστική Σχολή Πύργων
 
Αρχιτεκτονική τάση :  Νεοκλασικό
 
Χρόνος Κατασκευής :  1910
 
Αρχιτέκτονας :  Ξενοφών Παιονίδης
 
Περιγραφή :
Πρόκειται για ένα τυπικό νεοκλασικό κτίριο που κτίσθηκε ως σχολείο και εξακολουθεί να φιλοξενεί στις αίθουσές του μαθητές. Καθ' ύψος χωρίζεται σε ημιυπόγειο, υπερυψωμένο ισόγειο και επίστεψη με πλήρες στηθαίο όπου εγκιβωτίζεται ξύλινη στέγη με κεραμίδια. Τα πλευρά της παλιάς κυρίας εισόδου πλαισιώνονται από ψευδοπαραστάδες που ακουμπούν σε χαμηλή κορνίζα. Το υπέρθυρο τριγωνικό αέτωμα στο ύψος του στηθαίου φέρει ανάγλυφα το σύμβολο της κουκουβάγιας και φυτικό διάκοσμο. Η κορνίζα του αετώματος στις τρεις πλευρές της πλαισιώνεται από ακροκέραμα.
 
Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία :
Σύμφωνα με την πλάκα που υπάρχει στο πάνω μέρος της εισόδου έχει κτισθεί το 1910 από δωρεά της οικογένειας Μελά.
Η πρώτη του ονομασία ήταν Αστική Σχολή Πύργων (το διδακτήριο ανήκε στη Συνοικία των Εξοχών ή Πύργων όπως ήταν γνωστή) και φοιτούσαν σ’ αυτό 442 μαθητές και μαθήτριες. Το δάπεδο των αιθουσών του νεοκλασικού κτιρίου ήταν από σανίδι, ενώ μόνο ο διάδρομος που οδηγούσε στις αίθουσες ήταν στρωμένος με πλακάκια. Στην αρχή δεν υπήρχαν θρανία.Για θρανία χρησιμοποιούσαν πάγκους.
 
Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση
 

Πηγές 
 
 

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2020

οικία Λιχόβνικ, Βασ. Όλγας 237 & Δελφών 201, Θεσσαλονίκη

Γενική άποψη από street View (2014)

Φωτογραφία εποχής
Πηγή :  Βασίλη Κολώνα «Η Θεσσαλονίκη εκτός των τειχών,Εικονογραφία της
συνοικίας των Εξοχών (1885-1012)», University Studio Press, Θεσσαλονίκη 2014.       

 
Διεύθυνση :  Βασ. Όλγας 237 & Δελφών 201, Θεσσαλονίκη
 
Επωνυμία :  οικία Λιχόβνικ
 
Αρχιτεκτονική τάση :  Νεοκλασικό
 
Χρόνος Κατασκευής :  1901-1902
 
Αρχιτέκτονας :  Ξενοφών Παιονίδης
 
Περιγραφή :
Πρόκειται για τυπικό δείγμα νεοκλασικής αρχιτεκτονικής και σαν σύνολο αποτελεί μοναδική μαρτυρία τόσο του τρόπου ζωής της αστικής ή μεγαλοαστικής τάξης της Θεσσαλονίκης, στις αρχές του αιώνα μας μέχρι το μεσοπόλεμο, όσο και της αρχιτεκτονικής έκφρασης των κατοικιών αυτής της κοινωνίας.
 
Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία :
Κτίστηκε το 1901 - 1902 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ξενοφώντα Παιονίδη από τον Ζαν Λιχόβνικ, Αυστριακός υπήκοος με  πολωνική καταγωγή, που ήταν μηχανικός και δούλευε στους γειτονικούς μύλους Αλλατίνι. Το σπίτι πέρασε στη Μαρί Λιχόβνικ και  τους γιους της Ζαν και Αντουάν, επίγονοι των οποίων είναι σήμερα κληρονόμοι του διατηρητέου.
 
Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση
 

Πηγές 
 
 

Παρασκευή 14 Αυγούστου 2020

Φιλόπτωχος Αδελφότητα Ανδρών Θεσσαλονίκης, Αγ. Σοφίας 38 & Ερμού, Θεσσαλονίκη

Γενική άποψη από street View  (Ιούλιος 2011)  


                                                               Όψη οδού Ερμού                                                               Φωτογραφία :  Θωμάς Νεδέλκος


                                                         Όψη οδού Αγ. Σοφίας                                                                                                 Φωτογραφία :  Θωμάς Νεδέλκος


Διεύθυνση :
Αγ. Σοφίας 38 & Ερμού, Θεσσαλονίκη

Επωνυμία :  Φιλόπτωχος Αδελφότητα Ανδρών Θεσσαλονίκης

Χρόνος Κατασκευής :  1922/1948

Αρχιτέκτονας :  Ξενοφών Παιονίδης

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία :

Το 1922 άρχισε η κατασκευή του κτηρίου (ισόγειο και 2 όροφοι) σε σχέδια του Ξενοφώντα Παιονίδη, ενώ το 1948 προστέθηκαν 2 ακόμα όροφοι. Το 2008-2011 έγινε η τελευταία σημαντική συντήρηση / αναδιοργάνωση του κτηρίου (το υπόγειο διαμορφώθηκε σε αίθουσα Τέχνης).

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.  Π.Δ. α/02-11-1983  ΦΕΚ 734/Δ/28-11-1983

Πηγές 

http://estia.minenv.gr

 

Παρασκευή 24 Ιουλίου 2020

Βίλα Μορντώχ (πρώην Δημοτική Πινακοθήκη), 25ης Μαρτίου & Βασ. Όλγας, Θεσσαλονίκη

Όψη οδού  Βασ. Όλγας από street View (2019)

Λεπτομέρεια τρούλου

Αέτωμα όψης με την επιγραφή «Ο Αλλάχ μαζί σου»

Ανάγλυφες και ζωγραφικές διακοσμήσεις οροφής


Διεύθυνση : 25ης Μαρτίου & Βασ. Όλγας, Θεσσαλονίκη 

Επωνυμία : Βίλα Μορντώχ (πρώην Δημοτική Πινακοθήκη)

Αρχιτεκτονική τάση : Εκλεκτικιστικό 

Χρόνος Κατασκευής : 1905 

Αρχιτέκτονας : Ξενοφών Παιονίδης

Περιγραφή : 
Αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα της εκλεκτικιστικής αρχιτεκτονικής, που χαρακτήριζε τους "πύργους" της οδού Βασ. Όλγας. Είναι διώροφο, κεραμοσκεπές κτίσμα με ημιυπόγειο και σοφίτα. 
Στην νοτιοανατολική πλευρά θα βρούμε τον πύργο (κουμπέ), που καταλήγει σε κρεμμυδοειδή τρούλο και υποδηλώνει έτσι το μουσουλμανικό θρήσκευμα του ιδιοκτήτη. 
Συνδυάζει στοιχεία νεοκλασικά, αναγεννησιακά, baroque και art nouveau, με έντονη διαφοροποίηση στις όψεις, γεγονός που προσθέτει στον πλουραλισμό του κτιρίου. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το εσωτερικό του κτιρίου, με ξυλόγλυπτες και ζωγραφικές διακοσμήσεις, που φανερώνουν την οικονομική ευρωστία του αρχικού ιδιοκτήτη. Ο περιβάλλων χώρος, ήταν πολύ μεγαλύτερος από τον σημερινό, γεμάτος δέντρα και κήπους και έφτανε μέχρι την θάλασσα. Η κύρια είσοδος του οικήματος, είναι αυτή στην όψη τς Βασιλίσσης Όλγας, με την επιβλητική σκάλα. Στο αέτωμα πάνω από την είσοδο, συναντάμε την επιγραφή «Ο Αλλάχ μαζί σου». 
Μεγάλο αισθητικό ενδιαφέρον παρουσιάζει ακόμη η ζωγραφική διακόσμηση του αρχοντικού -μάλιστα σε ορισμένα δωμάτια σώζεται μεγάλο μέρος της- όπως και η ξυλόγλυπτη, ενδεικτικά της καλαισθησίας του καλλιτέχνη και των πρώτων ιδιοκτητών, αλλά και της οικονομικής ευρωστίας τους. 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία : 
Η Βίλλα Μορντώχ κτίστηκε για τον Τούρκο μέραρχο Σεϊφουλάχ πασά, σε σχέδια του γνωστού αρχιτέκτονα Ξεν. Παιονίδη, το 1905. Η χρονολογία αυτή επιβεβαιώνεται και από την υπογραφή Τούρκου καλλιτέχνη των τοιχογραφιών, που φέρουν το έτος κατασκευής τους, σε αραβική γραφή: Νουρεντίν 1905. 
Το 1923 πουλήθηκε στους αδερφούς Σαλώμ και στη συνέχεια πέρασε στην ιδιοκτησία του Σαμουήλ Μορντώχ – στον οποίο οφείλει το όνομά της. Κατοικήθηκε από την οικογένεια Μορντώχ μέχρι το 1940. Το 1940 το κτίριο επιτάχθηκε από τους Γερμανούς και χρησιμοποιήθηκε για την στέγαση της ΓΚΕΣΤΑΠΟ. Μετά το τέλος του πολέμου, δεν επιστράφηκε στην χήρα Μορντώχ, αλλά συνέχισε να χρησιμοποιείται από το ελληνικό κράτος ως αστυνομικό τμήμα και ελληνική βασιλική αεροπορία. Η ιδιοκτήτρια έδωσε δικαστική μάχη για να κερδίσει πίσω το ακίνητό της. Αφού απέκτησε την κυριότητα, το πούλησε στο ΙΚΑ, το 1952. Χρησιμοποιήθηκε ως πολυϊατρείο μέχρι το 1972. Στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε για κάποιο χρονικό διάστημα. Αργότερα, από τον Δεκέμβριο του 1986 μέχρι πρόσφατα, λειτούργησε ως Δημοτική Πινακοθήκη της Θεσσαλονίκης (ιδρύθηκε το 1966 και πρόσφατα μεταφέρθηκε στην Κάζα Μπιάνκα). Από τις αρχές του 2013 στεγάζει τις υπηρεσίες του Ε’ διαμερίσματος Θεσσαλονίκης και του Οργανισμού Ρυθμιστικού Θεσσαλονίκης. 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 


Πηγές 


Τετάρτη 24 Ιουνίου 2020

Μέγαρο Νεδέλκου, Αγ. Σοφίας & Μακένζυ Κίνγκ, Θεσσαλονίκη


Γενική άποψη από street View (2011)

Διαμόρφωση γωνίας

Διεύθυνση : Αγ. Σοφίας & Μακένζυ Κίνγκ, Θεσσαλονίκη 

Επωνυμία : Μέγαρο Νεδέλκου 

Αρχιτεκτονική τάση : Εκλεκτικιστικό 

Χρόνος Κατασκευής : 1924 

Αρχιτέκτονας : Ξενοφών Παιονίδης 

Περιγραφή : 
Κτίριο κατοικίας με ισόγειο και τρεις ορόφους. Εκλεκτικιστικό με έντονα νεοκλασικά στοιχεία. Ακολουθεί τριμερή διάταξη, με κεντρικό, πολυγωνικό προβαλλόμενο άξονα και συμμετρία εκατέρωθεν. Τα ανοίγματα εμφανίζουν συμμετρία στον κάθετο άξονα και οι επιστέψεις τους είναι νεοκλασικού τύπου. Τα φουρούσια είναι αναγεννησιακού ρυθμού. 
Η ελαφρά προεξοχή του γωνιακού τμήματος υπογραμμίζει τη σημασία της γωνίας, που είναι και το περισσότερο διακοσμημένο τμήμα του κτιρίου. Η διακόσμηση αυτή γίνεται πλουσιότερη στους τελευταίους ορόφους (φυτική διακόσμηση κάτω από το γείσο της στέψης, διακοσμητικοί μαίανδροι κλπ.) Οι δύο πλάγιες όψεις φέρουν τα ίδια μορφολογικά χαρακτηριστικά, οι εξώστες έχουν περίτεχνες σιδεριές και καλοδουλεμένα φουρούσια με φυτικές ανάγλυφες διακοσμήσεις, ορθογώνια ανοίγματα κλπ. 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία : 
Πρόκειται για ένα αξιόλογο κτίριο στην πυρίκαυστη ζώνη της πόλης και συγκεκριμένα στο άμεσο περιβάλλον του ναού της Αγίας Σοφίας. Κτισμένο σε περίοπτη θέση, δεσπόζει με τις δύο όψεις του, που φέρουν πολλά νεοκλασικά στοιχεία. 
Κτίστηκε το 1924, κατά πάσα πιθανότητα για να στεγάσει την οικογένεια Νεδέλκου, εφόσον η οικία του Ιατρού Ι. Νεδέλκου επί της Εγνατίας, στην πορεία μετατράπηκε σε κλινική. Αρχιτέκτονας του κτιρίου είναι ο Ξ. Παιονίδης. Μόνο το ισόγειο του κτιρίου είναι ενεργό σήμερα σαν εμπορικό κατάστημα 
Στο ακίνητο έχει εκδοθεί τίτλος Μεταφοράς Συντελεστή Δόμησης με το 
ΦΕΚ 20/Δ/28-01-1991 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 


Πηγές 




Σάββατο 25 Απριλίου 2020

παλιό σχολείο (Δημαρχείο), Αθ. Διάκου, Κασσάνδρεια Χαλκιδικής

Γενική άποψη

Διεύθυνση : Αθ. Διάκου, Κασσάνδρεια Χαλκιδικής 

Επωνυμία : παλιό σχολείο (Δημαρχείο) 

Χρόνος Κατασκευής : 1924-1927 

Αρχιτέκτονας : Ξενοφών Παιονίδης
 
Περιγραφή : 
Πρόκειται για πετρόκτιστο κτίριο που αναπτύσσεται σε τρεις στάθμες υπόγειο, ισόγειο και όροφο. Η κάτοψή του είναι ορθογωνική και τμήμα της κύριας όψης προβάλλει ελαφρά προς τα έξω, τονίζοντας έτσι την κεντρική είσοδο του κτίσματος. Οι όψεις οργανώνονται με την παράθεση ορθογωνικών ανοιγμάτων που βρίσκονται στους ίδιους κατακόρυφους άξονες. Τα υπέρθυρα που είναι καμπύλα αποτελούνται από λαξευτούς θολίτες. Επίσης από ορθογωνικούς λαξευτούς λίθους είναι κατασκευασμένες οι παραστάδες των ανοιγμάτων (πλαίσια παραθύρων, θυρών και οι γωνίες (γωνιόλιθοι). 
Η προεξοχή του γείσου της στέγης είναι λίθινη και η κάλυψή της από κεραμίδια. Το κτίσμα περιβάλλεται από άνετη ευρύχωρη αυλή και βρίσκεται σε περίοπτη θέση μέσα στον οικισμό. 

Ιστορικά λαογραφικά στοιχεία : 
Κτίστηκε μεταξύ των ετών 1924 και 1927, με πρωτοβουλία του Μητροπολίτη Ειρηναίου, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ξεν. Παιονίδη. Το 1915 η κοινότητα Βάλτας (σήμερα Κασσάνδρεια) αποφάσισε να ανεγείρει κτίριο για την Αστική Σχολή. Η κατάθεση του θεμέλιου λίθου έγινε στις 15 Ιουνίου 1924 και η οικοδόμηση περατώθηκε το 1927. Στο εσωτερικό του σήμερα (2020) στεγάζονται οι υπηρεσίες του Δήμου 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 


Πηγές 


Παρασκευή 27 Μαρτίου 2020

Παπάφειο Ορφανοτροφείο, Παπάφη & Κατσιμίδου, Θεσσαλονίκη

Γενική άποψη
Πηγή :  https://thessarchitecture.wordpress.com

Διεύθυνση : Παπάφη & Κατσιμίδου, Θεσσαλονίκη 

Επωνυμία : Παπάφειο Ορφανοτροφείο 

Χρόνος Κατασκευής : 1895-1903 

Αρχιτέκτονας : Ξενοφών Παιονίδης 

Περιγραφή : 
Σχεδιάστηκε από τον Έλληνα αρχιτέκτονα Ξενοφώντα Παιονίδη. 
Το κτίριο του Παπαφείου Ορφανοτροφείου διαρθρώνεται σε τρία επίπεδα: ισόγειο και δύο ορόφους. Η κάτοψη διαμορφώνεται σε σχήμα Ε, όπου δίνονται συμβολικές προεκτάσεις σύνδεσης με το όραμα της Ελεύθερης Ελλάδας, ενώ δεν λείπουν βέβαια επιδράσεις από παρόμοια τυπολογία κτιρίων της Ευρώπης. 
Η κάτοψη ακολουθεί αυστηρό κάνναβο και άξονες συμμετρίας, οι οποίοι απαντούνται και στην οργάνωση των όψεων, όπου βρίσκει εφαρμογή το τρίπτυχο: βάση-κορμός-στέψη. 
Το στατικό σύστημα, σύμφωνα με ανάλογες κατασκευές κτιρίων της ίδιας εποχής και του ίδιου αρχιτέκτονα, αφού εκτενέστερη μελέτη σε αυτή την πρώτη φάση της μελέτης ήταν αδύνατη, εικάζεται οτι είναι αυτό της φέρουσας τοιχοποιίας με θεμελίωση που εδράζεται πάνω σε κάνναβο από διασταυρωμένα σενάζ. 
Η φέρουσα τοιχοποιία φέρει σιδηροδοκούς μορφής διπλού Τ σε τακτά διαστήματα και με άξονες που διαφέρουν στις πτέρυγες. Ανάμεσά τους αναπτύσσεται καμαρόκτιστη κατασκευή από τούβλο και συνδετικό υλικό και πάνω τους εδράζεται κεραμικό ή μαρμάρινο δάπεδο. 
Η κατασκευή διαφέρει στο κεντρικό τμήμα του κτιρίου (όπου και ο άξονας συμμετρίας) όπου εμφανίζεται φατνωματική κατασκευή. 
• Στο ισόγειο τοποθετούνται: τραπεζαρία, εντευκτήριο, χώρος αναψυχής, εργαστήριο ραφείου και αποθήκες ιματισμού, κοιτώνες υπηρετικού προσωπικού 
• Στον α΄ όροφο: αίθουσες διδασκαλίας, γραφεία διδακτικού προσωπικού. Στον α΄ όροφο, το γραφείο του διευθυντή έχει μετατραπεί σε μουσείο-μνήμη προς το βασιλιά Γεώργιο τον Α΄ που πέθανε εκεί. 
• Στο β΄ όροφο βρίσκονται οι κοιτώνες των παιδιών και στο κέντρο η αίθουσα των τελετών. 
Στο ισόγειο, όπου αναπτύσσονται οι χώροι έντονης καταπόνησης τα δάπεδα αποτελούνται αποκλειστικά από γαρμπιλομωσαϊκό, ενώ στους ορόφους απαντώνται και μαρμάρινα δάπεδα με διακοσμητικά μοτίβα κυρίως στους χώρους κύριας κυκλοφορίας. 
Χαρακτηριστική είναι η οργάνωση των όψεων σε τρεις οριζόντιες ζώνες ακολουθώντας τη βασική αρχή του κλασικισμού: βάση, κορμός, επίστεψη. Η διαίρεση αυτή επιτυγχάνεται με τις συνεχείς σειρές των ανοιγμάτων, τις οριζόντιες διακοσμητικές ταινίες καθώς και το γείσο επίστεψης του κτιρίου. 
Στην πρόσοψη, το κεντρικό τμήμα προεξέχει ελαφρά με τη δημιουργία πρόπυλου, που οδηγεί στη μνημειώδη είσοδο του

Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2020

ξενοδοχείο «Αύγουστος», Σβορώνου 4 & Πτολεμαίων 1 Θεσσαλονίκη

Γενική άποψη από street View  (2011)    


Διεύθυνση : Σβορώνου 4 & Πτολεμαίων 1, Θεσσαλονίκη 

Επωνυμία : ξενοδοχείο «Αύγουστος» 

Αρχιτεκτονική τάση :  Εκλεκτικιστικό

Χρόνος Κατασκευής : 1923 

Αρχιτέκτονας : Ξενοφών Παιονίδης 

Περιγραφή : 
Αποτελείται από ισόγειο και δύο ορόφους με όψεις, που χαρακτηρίζονται από τις εκλεκτικιστικές τάσεις της εποχής, ενταγμένες στις γενικές αρχές οργάνωσης ενός νεοκλασικού έργου. Έχει εντυπωσιακή και πλούσια ανάγλυφη διακόσμηση στις ποδιές και τα πρέκια των παραθύρων, ανάγλυφες ζώνες, που ορίζουν τα ύψη των ορόφων και συμπαγές στηθαίο με κυκλικό στέμμα στην απότμηση της γωνίας 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία : 
Χτίστηκε το 1923 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ξενοφώντα Παιονίδη και εντάσσεται στο σύνολο των ξενοδοχείων που χτίστηκαν στην Θεσσαλονίκη την δεκαετία του ’20. Κτίστηκε σε μια περιοχή που φιλοξενούσε χάνια και πανδοχεία εκείνη την εποχή. Λειτουργεί από τον 1926 συνεχόμενα ως ξενοδοχείο και κατά καιρούς φιλοξένησε διάσημους ενοίκους όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος.
Στο ακίνητο έχει εκδοθεί τίτλος Μεταφοράς Συντελεστή Δόμησης με το
ΦΕΚ 111/Δ/17-02-1993

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε.  3967α/09-09-2000  ΦΕΚ 920/Δ/22-09-1987

Πηγές 



Τρίτη 15 Οκτωβρίου 2019

παλιό Ταχυδρομείο, Τσιμισκή 22, Θεσσαλονίκη

Λεπτομέρεια όψης

Το κλειδί με τα αρχικά του ιδιοκτήτη

Σχέδιο όψης

Διεύθυνση : Τσιμισκή 22, Θεσσαλονίκη 

Επωνυμία : στοά Πελοσώφ παλιό Ταχυδρομείο 

Αρχιτεκτονική τάση : Νεοκλασικό 

Χρόνος Κατασκευής : 1924 

Αρχιτέκτονας : Ξενοφών Παιονίδης

Περιγραφή : 
Αποτελεί ένα από τα αξιόλογα κτίρια που έχουν απομείνει στην πυρίκαυστη ζώνη της Θεσσαλονίκης. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα επί μέρους μορφολογικά στοιχεία του κτηρίου όπως είναι οι περίτεχνες σιδεριές των μπαλκονιών, η σιδερένια πόρτα της κεντρικής εισόδου με την ημικυκλική διαμόρφωση του ανωφλίου, τα στηθαία της εσωτερικής διώροφης στοάς κλπ. 
Αποτελείται από ισόγειο και δύο ορόφους. Ως αντιπροσωπευτικό κτίσμα εμπορικής στοάς, χαρακτηρίζεται από περίκεντρη οργάνωση γύρω από αίθριο που στεγάζεται με υαλωτή δίρριχτη στέγη. Περιμετρικά του αίθριου, οργανώνονται οι χώροι γραφείων και καταστημάτων της στοάς. Οι εσωτερικοί εξώστες/διάδρομοι είναι φωτεινοί και με θέα στο εσωτερικό της στοάς. Ένα ακόμη ιδιαίτερο στοιχείο που διατηρείται είναι ο ανεμοφράχτης που προστέθηκε στο τελείωμα της στοάς εισόδου. Το κτίριο λειτουργεί ως ενιαίο σύνολο με το διπλανό του, καθώς συνδέονται και εσωτερικά. Η όψη του είναι πλούσια διακοσμημένη, με μπαρόκ μενταγιόν, άνθη και φυτικά στοιχεία και ανήκει στον όψιμο νεοκλασικισμό. Τα πλαίσια των παραθύρων διαφοροποιούνται ανά όροφο, ακριβώς για να τονίσουν την διαφορά του ορόφου. Ορατός είναι ο διαχωρισμός σε βάση-κορμό-στέψη που παρατηρείται στα περισσότερα νεοκλασικά κτίρια. Ο άξονας της εισόδου υπερτονίζεται με ελαφρά προβολή του. Το μαρμάρινο πορτίκο και ο φεγγίτης του ανωφλιού, εξασφαλίζουν ακόμα μεγαλύτερη προβολή στην κύρια είσοδο. Στο κλειδί πάνω από την πόρτα βλέπουμε ακόμα τα αρχικά του ιδιοκτήτη A P, Avram Pelosov. Εκπληκτική υπήρξε η στέψη του κτιρίου της οποίας όμως μικρό μέρος διασώζεται σήμερα, αφού το πιο περίτεχνο κομμάτι χάθηκε στον σεισμό του 1978. Στο σημείο που δεν κατέρρευσε με τον σεισμό, ήταν ορατή η ημερομηνία κατασκευής του κτιρίου, δυστυχώς όμως δεν έγινε σωστή αποκατάσταση και άλλη μια λεπτομέρεια χάθηκε για πάντα. 

Ιστορικά λαογραφικά στοιχεία : 
Είναι δείγμα αρχιτεκτονικής του όψιμου νεοκλασικισμού. 
Αρχικοί ιδιοκτήτες ήταν οι Αβραάμ Πελοσώφ, Χαΐμ Ισαάκ Ρούσσο και Αλμπέρτος Αμαρίλιο, συνέταιροι στο εμπόριο αποικιακών και ξυλείας. 
Η στοά Πελοσώφ, γνωστή ως Παλιό Ταχυδρομείο κτίστηκε το 1924 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ξενοφώντα Παιονίδη, που έχει αφήσει πλούσια αρχιτεκτονική κληρονομιά στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Η αίτηση για έκδοση οικοδομικής άδειας κατατέθηκε στις 19 Μαΐου 1922. Ο σχεδιασμός της και η αρχική της χρήση ήταν αυτή της εμπορικής στοάς. Το 1927 στεγάστηκε στο κτίριο η Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων.. Το 1941 το κτίριο βομβαρδίστηκε και υπέστη ζημιές. Μετά τον πόλεμο επιδιορθώθηκε, στέγασε για κάποιο διάστημα τα Ινδικά στρατεύματα και αργότερα (1951) επαναλειτούργησε σαν ταχυδρομείο, μέχρι το 1978 οπότε και υπέστη ζημιές από τον μεγάλο σεισμό. Παρέμεινε άδειο, με εξαίρεση κάποια καταστήματα στο ισόγειο, μέχρι το 2014 οπότε και ενοικιάστηκε από γνωστή πολυεθνική εταιρεία ένδυσης, ανακαινίστηκε και απέκτησε και πάλι ζωή. 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 
Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Π.Δ. α/ 02-11-1983 ΦΕΚ 734/Δ/28-11-1983 

Πηγές 




Τετάρτη 7 Αυγούστου 2019

Διοικητήριο, Κων. Καραμανλή 36, Σέρρες

Γενική άποψη από street View (2014)
Σκίτσο όψης
Πηγή :  Χριστόφορος Μελλίδης «Τα Νεοκλασικά των Σερρών»

Διεύθυνση : Κων. Καραμανλή  36, Σέρρες 

Επωνυμία : Διοικητήριο 

Αρχιτεκτονική τάση : Εκλεκτικιστικό 

Χρόνος Κατασκευής : 1898-1905 

Αρχιτέκτονας : Ξενοφών Παιονίδης 

Περιγραφή : 
Διώροφο εκλεκτικιστικό κτίρο με υπερυψωμένο υπόγειο. 

Ιστορικά λαογραφικά στοιχεία : 
Το Διοικητήριο κτισμένο στα χρόνια 1898-1905, αποδίδεται στον γνωστό αρχιτέκτονα Ξενοφώντα Παιονίδη και εξυπηρετούσε τις ανάγκες του Οθωμανικού δημοσίου. 
Ο εκλεκτικισμός του συμβάδιζε με τις επιλογές του φορέα κατασκευής του, το δε μέγεθός του συμβόλιζε την τότε κρατική εξουσία. Στον εσωτερικό προθάλαμό του υπάρχει μεταγενέστερη μαρμάρινη πλάκα όπου αναγράφονται τα εξής: "Ωκοδομήθη δι΄ εισφορών Σερραίων εν έτει 1898-1905 επί σχεδίου γράμματος Ε συμβολίζοντας τα ιδεώδη Ελλάς - Ελευθερία" 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 

Υ.Μα-Θρα 2454/23-06-1997 ΦΕΚ 637/Δ/23-07-1997 

Πηγές