Οικία Κωστή Παλαμά, Μεσολόγγι Αιτωλοακαρνανίας

Γενική άποψη

Πηγή :  ΥΠΠΟ - ΔΠΑΝΣΜ

Κύρια όψη

Πηγή :  ΥΠΠΟ - ΔΠΑΝΣΜ

Πλαϊνή όψη

Πηγή :  ΥΠΠΟ - ΔΠΑΝΣΜ

Διεύθυνση :  Μεσολόγγι Αιτωλοακαρνανίας 

Επωνυμία : Οικία Κωστή Παλαμά 

Περιγραφή : 

Πρόκειται για καλοδιατηρημένο πέτρινο διώροφο κτίριο. Αποτελείται από ισόγειο και όροφο, με συμμετρικά διατεταγμένα ανοίγματα. Στο κτίριο διατηρούνται όλα τα αρχιτεκτονικά γνωρίσματα και διακοσμήσεις, όπως λιθόκτιστη είσοδο, σιδεριές στα μπαλκόνια και τα παράθυρα του ισογείου, τα τόξα της τζαμαρίας και του φεγγίτη στον όροφο. 

Καλύπτεται με παραδοσιακή κεραμοσκεπή στέγη με κεραμίδια βυζαντινού τύπου. Η κεντρική όψη του κτιρίου είναι επιχρισμένη ενώ η πλαϊνή ανεπίχριστη με εμφανή λιθοδομή. Στη στέψη της στέγης περιμετρικά του κτιρίου υπάρχει αξιόλογη τραβηχτή κορνίζα. Τα κουφώματα είναι ξύλινα. 

Χαρακτηριστική είναι η είσοδος της οικίας στην κύρια όψη, που σχηματίζει λιθόκτιστο τοξωτό άνοιγμα. Η πίσω όψη σώζει στον όροφο τα ανοίγματα με τις τοξωτές απολήξεις, που κοσμούνται με ξύλινα καΐτια. 

Η κύρια και η πίσω όψη του κτιρίου είναι επιχρισμένες, ενώ η πλαϊνή έχει παραμείνει ανεπίχριστη, αποκαλύπτοντας τη λιθοδομή. Το κτίριο καλύπτεται με κεραμοσκεπή στέγη. 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία : 

Η οικία της οικογένειας Παλαμά στην Ιερά Πόλη του Μεσολογγίου οικοδομήθηκε το 18ο αιώνα. 

Στην οικία αυτή έζησε ο Κωστής Παλαμάς όταν την κηδεμονία του ανέλαβε ο θείος του Δημήτριος Παλαμάς μετά τον θάνατο των γονιών του έως την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο, δηλαδή από το 1867 έως το 1875. Η οικία λειτουργεί από το Δήμο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου ως επισκέψιμος χώρος, εμπλουτισμένη με αντικείμενα και φωτογραφικό υλικό από τη ζωή του ποιητή. 

Είναι η οικία «εις ην έζησε και έγραψε τα πρώτα του ποιήματα ο ποιητής Kωστής Παλαμάς» στην Ι. Π. Μεσολογγίου. 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 

ΥΑ 29776/307/10-3-1959 ΦΕΚ 119/Β/2-4-1959

Πηγές 

http://listedmonuments.culture.gr

http://odysseus.culture.gr

ΥΠΠΟ - ΔΠΑΝΣΜ

Κλινική Φωτεινού, 3ης Σεπτεμβρίου 42 & Πολυτεχνείου, Αθήνα

Γενική άποψη

Πηγή :  http://archaeologia.eie.gr

Λεπτομέρεια όψης

Πηγή :  ΔΠΑΝΣΜ

Διεύθυνση : 3ης Σεπτεμβρίου 42 & Πολυτεχνείου, Αθήνα 

Επωνυμία : Κλινική Φωτεινού 

Αρχιτεκτονική τάση : Εκλεκτικιστικό 

Χρόνος Κατασκευής : 1910 

Αρχιτέκτονας : Αναστάσιος Μεταξάς (πιθανολογείται)

Περιγραφή : 

Γωνιακό τετραώροφο κτίριο εκλεκτικιστικής μορφής με πολύ αξιόλογα αρχιτεκτονικά στοιχεία και συμμετρικές διατάξεις. Ο άξονας συμμετρίας της κύριας όψης του κτιρίου επί της οδού Πολυτεχνείου τονίζεται από κυκλικό στοιχείο δώματος με ανάγλυφα διακοσμητικά στοιχεία. Η έντονη διακοσμητική διάθεση, όπως για παράδειγμα εμφανίζεται στα φυτικά κοσμήματα ανάμεσα στα φουρούσια που κρατούν τους εξώστες του δευτέρου ορόφου, καθώς και η μορφολογία του κτηρίου έχουν οδηγήσει ορισμένους μελετητές στην υπόθεση ότι πιθανόν πρόκειται για έργο του Αναστάσιου Μεταξά (1862 – 1937), διακεκριμένου αρχιτέκτονα. 

Χαρακτηριστικό στοιχείο των όψεων του, είναι τα μεγάλα ανοίγματα, ιδιαίτερα τα παράθυρα του πρώτου ορόφου με τις ημικυκλικές απολήξεις. Τα κιγκλιδώματα των εξωστών είναι περίτεχνα και σχηματίζουν φυτικά σχέδια με πλοχμούς και περιελισσόμενους βλαστούς. Δίνεται έμφαση στη γωνία του κτιρίου από ανοίγματα μπαλκόνια και προεξοχή των ορόφων. Το ημϊυπόγειο και το ισόγειο έχουν ισόδομη τοιχοποιΐα. Στον Ά όροφο υπάρχουν τοξωτά ανοίγματα με ανάγλυφα κλειδιά, ποδιά με ανάγλυφα κολωνάκια, διακοσμητικές γιρλάντες, μπαλκόνια με ανάγλυφα φουρούσια και κάγκελα νεοκλασικής μορφής. Στον Β' και Γ' όροφο τα ανοίγματα είναι πλαισιωμένα με τραβηχτά κυμάτια και ανάγλυφα κλειδιά και υπάρχουν διαχωριστικές ταινίες ορόφων. 

Ιστορικά λαογραφικά στοιχεία : 

Το εξαώροφο κτίριο που βρίσκεται στη συμβολή των οδών Γ' Σεπτεμβρίου και Πολυτεχνείου, οικοδομήθηκε το 1910 από τον ιατρό Γεώργιο Φωτεινό (1878 - 1958), καθηγητή αφροδισιακών και δερματικών νοσημάτων στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών με σκοπό να στεγάσει κλινική δερματικών νόσων. Είναι δείγμα του όψιμου νεοκλασικισμού, με αρκετές επιρροές του γαλλικού Νεομπαρόκ, "υπερβολικά φορτωμένο με ογκώδεις διακοσμήσεις" (Δ. Φιλιππίδης). Στέγασε για αρκετά χρόνια τη δερματολογική κλινική του ιατρού Γεώργιου Φωτεινού, ο οποίος το κληροδότησε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έως το 1981 λειτούργησε ως φροντιστήριο, ενώ στη συνέχεια, μεταξύ των ετών 1987-2000, έγινε γνωστό ως το "Κτίριο των Καλλιτεχνών", διατελώντας υπό κατάληψη σπουδαστών της Σχολής Καλών Τεχνών (που χρησιμοποιούσαν τους χώρους του ως εργαστήρια), αλλά και άλλων μουσικών και θεατρικών σχημάτων (όπως η "Ομάδα Εδάφους" του Δημήτρη Παπαϊωάννου). Ανακαινίστηκε στις αρχές του 21ου αιώνα. 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 

ΥΠΠΟ 18857/440/10-4-1978 ΦΕΚ 379/Β/21-4-1978

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. 11674/411α/03-02-1987 ΦΕΚ 160/Δ/27-02-1987 

Πηγές 

http://estia.minenv.gr

http://listedmonuments.culture.gr

http://archaeologia.eie.gr

ΔΠΑΝΣΜ

Πνευματικό Κέντρο, Ακαδημίας 50, Μασσαλίας, Σόλωνος & Ασκληπιού, Αθήνα

Γενική άποψη από street View (2014)

Εναέρια άποψη

Πηγή :  http://archaeologia.eie.gr

Διεύθυνση : Ακαδημίας 50, Μασσαλίας, Σόλωνος & Ασκληπιού, Αθήνα 

Επωνυμία : Πνευματικό Κέντρο 

Χρόνος Κατασκευής : 1836-1858 

Αρχιτέκτονας : F. Stauffert - Eduard Schaubert - Christian Hansen 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία : 

Ο θεμέλιος λίθος του Δημοτικού Νοσοκομείου των Αθηνών "Ελπίς", στο βορειοανατολικό άκρο της πόλης, τέθηκε τον Ιούνιο του 1836, βάσει σχεδίων του Γερμανού αρχιτέκτονα F. Stauffert, τροποποιημένων από τον συμπατριώτη του Eduard Schaubert (1804-1860). Την ευθύνη της ανέγερσης ανέλαβε ο Δανός αρχιτέκτονας Christian Hansen (1803-1883), που προέβη επίσης σε κάποιες τροποποιήσεις, και το κεντρικό τμήμα της οικοδομής ολοκληρώθηκε το 1842, με εράνους και δωρεές του βασιλιά Λουδοβίκου της Βαυαρίας (πατέρα του Όθωνα), της δούκισσας της Πλακεντίας και πολλών Ελλήνων (Κωνσταντίνος Μπέλλιος, Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, Κωνσταντίνος Γαλάτης, Ραλλού Μουρούζη, κ.ά.). Οι δύο εκατέρωθεν πτέρυγες συμπληρώθηκαν το 1858. Ήταν το πρώτο νοσοκομείο της πρωτεύουσας (ευρύτερα γνωστό ως "Πολιτικό", σε αντιδιαστολή με το Στρατιωτικό της περιοχής Μακρυγιάννη) και παρέμεινε σε λειτουργία επί ενάμιση περίπου αιώνα, στη διάρκεια του οποίου έγιναν και ορισμένες επιπλέον προσθήκες. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο περιβάλλων μαντρότοιχος και οι προσθήκες κατεδαφίστηκαν και το κτίριο, ανακαινισμένο και με τις απαραίτητες μετατροπές (επάνω σε σχέδια του αρχιτέκτονα Κίμωνα Λάσκαρη), στέγασε το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων και το Θεατρικό Μουσείο. 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Π.Δ. α/17-10-1984 ΦΕΚ 28/Δ/14-02-1985 

Πηγές 

http://estia.minenv.gr/

http://archaeologia.eie.gr

Αθηνάς 4, Αθήνα

Γενική άποψη από street View (2014)

Φωτογραφία εποχής (1960)
Πηγή :  http://www.elia.org.gr
Αρχείο Δημήτρη Παπαδήμου και Ελένης Φραγκιά

Διεύθυνση : Αθηνάς 4, Αθήνα 

Αρχιτεκτονική τάση : Κλασικιστικό 

Χρόνος Κατασκευής : 1850 

Περιγραφή : 

Διώροφο κτίριο με κατοικία στον όροφο και κατάστημα στο ισόγειο, οικοδομήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα. Με την αετωματική στέψη, τη διάταξη των ανοιγμάτων και τις παραστάδες με τα κορινθιακά κιονόκρανα, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα του Αθηναϊκού κλασικισμού. 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία : 

Κτίστηκε το 1850 και είναι ένα από τα πρωϊμότερα δείγματα αρχιτεκτονικής που συναντάμε στην οδό Αθηνάς. 

Χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως κατοικία στον όροφο και ως κατάστημα στο ισόγειο. Από το 1883, ίσως και νωρίτερα, στεγάστηκε στο ισόγειο το Κεντρικόν Φαρμακείον Αθηνών του Ν. Καρτεράκη. 

Από το 1921 ως το 1935 στέγασε το ξενοδοχείο «Μέγαρα», και είχε πρώτο διευθυντή τον Δ. Δέδε. Διέθετε 18 δωμάτια και 40 κλίνες.

Το 1939 άρχισε να λειτουργεί εκεί το ξενοδοχείο «Μενελάιον» ως το 1987 με διευθυντές τους Καρελά και Θεαγ. Φεσόπουλο. Ο τελευταίος ήταν διευθυντής του ξενοδοχείου «Μέγαρα».  Το 1954, «Μενελάιον» ήταν Ε΄κατηγορίας και διέθετε 56 κλίνες, ενώ ήταν σε λειτουργία ως το 1987 τουλάχιστον.

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο με την απόφαση 

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Π.Δ. α/ 30-05-1985 ΦΕΚ 349/Δ/19-07-1985 

Πηγές 

http://estia.minenv.gr/

http://archaeologia.eie.gr

http://www.elia.org.gr

Παραμυθιάς 15 & Σαλαμίνος, Αθήνα

Γενική άποψη (1992)

Πηγή :  http://estia.minenv.gr

Διεύθυνση : Παραμυθιάς 15 & Σαλαμίνος, Αθήνα 

Αρχιτεκτονική τάση : Νεοκλασικό με στοιχεία εκλεκτικιστικά 

Χρόνος Κατασκευής : 1917

Περιγραφή : 

Διώροφο γωνιακό νεοκλασικό κτίριο με θαυμάσια αρχιτεκτονικά και διακοσμητικά στοιχεία. Τοξωτά ανοίγματα στο ισόγειο με κλειδιά, είσοδος με πεσσούς, επίκρανα και επιστήλιο γείσο. Ανάγλυφα μαρμάρινα φουρούσια. Επίστεψη με τραβηχτά, ταινία και ακροκέραμα. Ενδιαφέρουσα η διαμόρφωση της γωνίας σε κυλινδρικό στοιχείο και η αντιστοιχία των τοξωτών παραθύρων του ισογείου με αντίστοιχα ορθογώνια στον όροφο. 

Ιστορικά στοιχεία Λαογραφικά στοιχεία : 

Είναι γνωστό σαν «σπίτι της Ωραίας». Αρχικοί ιδιοκτήτες ήταν η οικογένεια Σαρφατή, μια εύπορη οικογένεια Εβραίων γουνεμπόρων.

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. 279/11α/03-01-1992 ΦΕΚ 104/Δ/05-02-1992 

Πηγές 

http://estia.minenv.gr

Καβάσιλα 7, Αθήνα

Γενική άποψη από street View (2014)

Διεύθυνση : Καβάσιλα 7, Αθήνα 

Αρχιτεκτονική τάση : Νεοκλασικό 

Περιγραφή : 

Διώροφο νεοκλασικό κτίριο με υπαίθριο πλάγιο τμήμα. Στην οργάνωση της όψης διακρίνονται τρεις οριζόντιες ζώνες: βάση - κορμός - στέψη. Η διάρθρωση της όψης γίνεται με τρεις κατακόρυφους άξονες ανοιγμάτων. Η πλαισίωση των ανοιγμάτων γίνεται με περιμετρικό κυμάτιο και στέψη με γείσο και γεισίποδες. Η απόληξη του κτιρίου γίνεται με οδοντωτή ταινία, γείσο, ακροκέραμα. Καλύπτεται με κεραμοσκεπή στέγη. 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. 101333/8100α/27-12-1994 ΦΕΚ 327/Δ/16-05-1995 

Πηγές 

http://estia.minenv.gr/

Ξενοδοχείο Aκταίον, Βασ. Παύλου 39, Γύθειο Λακωνίας

Γενική άποψη από street View (2014)

Διεύθυνση :  Βασ. Παύλου 39, Γύθειο Λακωνίας
 
Επωνυμία :  Ξενοδοχείο Aκταίον
 
Περιγραφή :
Είναι κτίριο τριώροφο, κεραμοσκεπές, με κεραμίδια βυζαντινού τύπου και εξώστες στους δύο ορόφους. Τα ανοίγματα των παραθύρων και εξωστοθυρών περιβάλλονται από λευκά γύψινα πλαίσια. Η κύρια όψη έχει συμμετρικά τα ανοίγματα, χωρίς όμως το κτίριο να παρουσιάζει απόλυτη συμμετρία ως προς τη χωροθέτηση των εξωστών και των ελαφρά ανάγλυφων παραστάδων που παρεμβάλλονται μεταξύ των ανοιγμάτων. Ένα είδος γύψινου επιστυλίου, στην ανωδομή, τονίζει τον οριζόντιο άξονα του οποίου η σημασία εντείνεται με τη ρυθμική παράθεση των κουφωμάτων. Στο ισόγειο λειτουργούν καταστήματα, ενώ στους δύο ορόφους το ξενοδοχείο. Η είσοδος στο ξενοδοχείο γίνεται από το πλάι, μέσω εξωτερικού κλιμακοστασίου.
 
Ιστορικά λαογραφικά στοιχεία :
Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής της Πόλης του Γυθείου. Ανακαινίστηκε το 1995.
 
Χαρακτηρίστηκε ως έργο τέχνης που χρειάζεται ειδική κρατική προστασία με την απόφαση
 
Υπ. Πολιτισμού  ΥΠΠΕ ΔΙΛΑΠ/Γ/665/22113/15-4-1983  ΦΕΚ 258/Β/17-5-1983
 
Πηγές 
 
1.    Υπ. Πολιτισμού  http://listedmonuments.culture.gr
2.    Αρχαιολογικό Κτηματολόγιο  https://www.arxaiologikoktimatologio.gov.gr