Μέγαρο Ιλίσια Βυζαντινό & Χριστιανικό Μουσείο, Βασιλίσσης Σοφίας 22, Αθήνα

Γενική άποψη

Πηγή :  http://archaeologia.eie.gr

Λεπτομέρεια όψης

Πηγή :  http://archaeologia.eie.gr

Το κτίριο σε γραμματόσημο του 1977
Πηγή :  https://stamps-gr.blogspot.com

Διεύθυνση : Βασιλίσσης Σοφίας 22, Αθήνα

Επωνυμία : Μέγαρο Ιλίσια Βυζαντινό & Χριστιανικό Μουσείο 

Χρόνος Κατασκευής : 1840-1848 

Αρχιτέκτονας : Σταμάτης Κλεάνθης 

Περιγραφή : 

Πρόκειται για ένα ιδιότυπο διώροφο κτίριο, που συνδυάζει κλασικά στοιχεία (όπως η τριαδική συμμετρία των όψεων) με ρομαντικά (τοξοστοιχίες, κ.τ.λ.). 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία : 

Το λεγόμενο "μέγαρο των Ιλισίων" οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1840-1848, βάσει σχεδίων του αρχιτέκτονα Σταμάτη Κλεάνθη (1802-1862), απόφοιτου της Ακαδημίας Αρχιτεκτονικής του Βερολίνου και μαθητή του περίφημου νεοκλασικιστή Karl Friedrich Schinkel. Αρχικά χρησίμευσε ως χειμερινή διαμονή της Δούκισσας της Πλακεντίας (Sophie de Marbois-Lebrun, duchesse de Plaisance, 1785-1854), μιας εκκεντρικής Γαλλίδας φιλελληνίδας που εγκαταστάθηκε στην Αθήνα κατά τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Όθωνα και στην οποία ανήκαν επίσης μια σειρά κτιρίων στην περιοχή της Πεντέλης. Μετά τον θάνατό της φιλοξένησε για ένα διάστημα διάφορες στρατιωτικές υπηρεσίες. Το 1928 υπέστη ορισμένες μεταρρυθμίσεις από τον αρχιτέκτονα Αριστοτέλη Ζάχο και από το 1930 εγκαταστάθηκε εκεί το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο των Αθηνών. Επεκτάσεις του συγκροτήματος πραγματοποιήθηκαν το 1954 (αρχιτέκτονας Βασίλης Δούρας) και το 1993 (αρχιτέκτονας Μάνος Περράκης). 

Το κτίριο απεικονίζεται στη σειρά γραμματοσήμων του 1977 «Νεοελληνική Αρχιτεκτονική» στο γραμματόσημο αξίας 5 δρχ.

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 

ΥΑ 21980/250/27-2-1952 ΦΕΚ 54/Β/5-3-1952

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. 74280/4154α/21-06-1993 ΦΕΚ 706/Δ/29-06-1993 

Πηγές 

http://listedmonuments.culture.gr

http://estia.minenv.gr/

http://archaeologia.eie.gr

πρώην ξενοδοχείο «ACROPOLE», Ηλία Τανταλίδου 4, Θεσσαλονίκη

Γενική άποψη από street View (2014)

Μετά την αποκατάσταση

Φωτογραφία :  Θεοφανία Κλεανθίδου

Μετά την αποκατάσταση

Φωτογραφία :  Θεοφανία Κλεανθίδου

Σχέδιο όψης
Πηγή :  Β. Κολώνας «Εκατό χρόνια φιλοξενίας
Τα ξενοδοχεία της Θεσσαλονίκης (1914-2014)»

Διεύθυνση :  Ηλία Τανταλίδου 4, Θεσσαλονίκη

 

Επωνυμία :  πρώην ξενοδοχείο «ACROPOLE»

 

Αρχιτεκτονική τάση :  Εκλεκτικιστικό

 

Χρόνος Κατασκευής :  1924

Αρχιτέκτονας :  Απόστολος Γραικός

Περιγραφή :

Αποτελείται από ισόγειο και δυο ορόφους. Το ισόγειο είναι διαμορφωμένο για εμπορική χρήση και η κεντρική είσοδος βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του. Τα δωμάτια οργανώνονται γύρω από διάδρομο σχήματος Τ και το λουτρό και τα 2 WC βρίσκονται στην πίσω όψη του κτίσματος. Η διαμόρφωση της όψης χαρακτηρίζεται από τις εκλεκτικιστικές τάσεις της εποχής του μεσοπολέμου και οργανώνεται σε δυο ζώνες που διαχωρίζονται με το μεταλλικό στέγαστρο: τη ζώνη των καταστημάτων του ισογείου με μεγάλα ορθογωνικά ανοίγματα και τη ζώνη των ορόφων. Η συμμετρία της όψης αναδεικνύεται με τον τονισμό του κεντρικού τμήματος, τα ανοίγματα οργανώνονται σε κατακόρυφες στήλες, ενώ οι εξώστες δίνουν πλαστικότητα στη σύνθεση. Η στέψη του κτιρίου γίνεται με ελαφρά προεξέχον γείσο ενώ σε αυτή συμμετέχει και η στέψη των ανοιγμάτων του 2ου ορόφου.

 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία :

Είναι κατασκευασμένο το 1920 σε σχέδια του Α. Γραικού, με χρήση ξενοδοχείου Στέγασε για σειρά ετών το ξενοδοχείο Ακρόπολις, που στα τελευταία χρόνια της πορείας του έγινε «ACROPOLE». Ανήκε στα ξενοδοχεία Γ κατηγορίας, μαζί με τα σωζόμενα μέχρι τις μέρες μας Ορεστιάς Καστοριά και Αύγουστος.

Πρόσφατα (2015) αποκαταστάθηκε πλήρως για να  γίνει ξενοδοχείο Ημιτελές 25 δωματίων. Ολοκληρωμένο θα διέθετε 40-50 δωμάτια με συνολική επιφάνεια 1500τ.μ πλην όμως δεν λειτούργησε.

 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο με την απόφαση

 

ΥΜΑΘ  3428/30-09-2016   Φ.Ε.Κ. 229/ΑΑΠ/04-11-2016

 

Πηγές 

 

ΥΜΑΘ

https://thessarchitecture.wordpress.com

 

Στοά Σαούλ, Βασ. Ηρακλείου Ελ. Βενιζέλου Ερμού & Ίωνος Δραγούμη, Θεσσαλονίκη

Γενική άποψη από street View  (2014)    

Λεπτομέρεια υπέρθυρου

Πηγή :  https://thessarchitecture.wordpress.com

Λεπτομέρεια εξώστη

Πηγή :  https://thessarchitecture.wordpress.com

Σχέδιο όψης

Πηγή :  http://www.salonikajewisharchitecture.com

Διεύθυνση : Βασ. Ηρακλείου Ελ. Βενιζέλου Ερμού & Ίωνος Δραγούμη, Θεσσαλονίκη 

Επωνυμία : Στοά Σαούλ 

Χρόνος Κατασκευής :  1920-1929 

Αρχιτέκτονας : Ελί Μοδιάνο

Περιγραφή : 

Ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο, με δυο εσωτερικούς πεζόδρομους που σχηματίζουν ένα Τ. Λόγω των διαφορετικών φάσεων οικοδόμησης, συναντάμε διάφορα αρχιτεκτονικά στυλ. Η όψη επί της Βασ. Ηρακλείου είναι η παλαιότερη αφού είναι κομμάτι της αρχικής (προ 1917) στοάς. Εδώ βλέπουμε έντονα αναγεννησιακά στοιχεία, με τάση διακόσμησης. Τα παράθυρα του ορόφου είναι τοξωτά, ψευδοπαραστάδες με κορινθιακά επίκρανα πλαισιώνουν το σύνολο εξωστόθυρας-εξώστη και στηρίζουν την επίστεψη του κτιρίου, την οποία αποτελούν ταινίες διακοσμητικές και γείσο με φουρούσια. Οι εξώστες με τις μπαλούστρες και τα ελικωτά φουρούσια στηρίξεως αποτελούν κυρίαρχο στοιχείο της όψης. Πάνω από την κύρια είσοδο παρατηρούμε διακοσμητικό μενταγιόν με τα αρχικά του ιδιοκτήτη S.M. Ακόμα και οι γεισίποδες είναι διακοσμημένοι με φυτικές αναπαραστάσεις. Στον πρώτο όροφο αυτής της όψης λειτούργησε η Τράπεζα και μάλιστα σώζεται ακόμα κομμάτι από τη ζωγραφισμένη οροφή της. 

Η όψη της Ερμού “σπάει” σε πολλά, μικρά, διώροφα εμπορικά κτίρια, τυπικό δείγμα των κτιρίων αγοράς που καθιερώνονται στην πόλη μετά την φωτιά του 1917. Από τον διάδρομο και μετά και επί της οδού Βενιζέλου, βλέπουμε την όψη που προστέθηκε τελευταία, το 1929 και φέρει έντονα στοιχεία Art Deco. 

Στον φάκελο του Αρχείου της Πυρικαύστου διασώζεται σημαντικός αριθμός σχεδίων από την επισκευή και επανασχεδιασμό της στοάς που χρονολογούνται στο χρονικό διάστημα από τον Αύγουστο του 1924 μέχρι τον Μάιο του 1929. Ένα μεγάλο κομμάτι στα βόρεια της αρχικής στοάς ρυμοτομήθηκε για να διανοιχθεί η οδός Ερμού. Την επισκευή – ανακατασκευή ανέλαβε ο Ελί Ιακώβ Μοδιάνο, το γραφείο του οποίου στεγαζόταν στη Σιτέ Σαούλ τουλάχιστον από το 1922. Η πολυώροφη όψη επί της οδού Βενιζέλου, η οποία δεν υλοποιήθηκε φέρει και την υπογραφή του Ζοζέφ Πλεμπέρ. 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία : 

Το 1881, ο Σαούλ Μοδιάνο, ένας από τους πιο πλούσιους ανθρώπους της οθωμανικής αυτοκρατορίας αποφασίζει να δημιουργήσει στο κέντρο της Θεσσαλονίκης ένα σύγχρονο εμπορικό κέντρο. Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες (μη επιβεβαιωμένες) αναθέτει τον σχεδιασμό στον γνωστό αρχιτέκτονα Βιταλιάνο Ποζέλι. Η στοά που δημιουργείται καταστρέφεται σχεδόν ολοσχερώς από την πυρκαγιά του 1917 με το μοναδικό σημείο που σώζεται να είναι η πρόσοψη επί της Βασιλέως Ηρακλείου. Έτσι η στοά αποκτά νέα κτίρια και η τελευταία της προσθήκη γίνεται το 1929, όταν χτίζεται το κτίριο που “βλέπει” στην σημερινή οδό Βενιζέλου. Στην πολύχρονη ιστορία της στέγασε τράπεζα, αποθήκες εμπορευμάτων, γραφεία (όπως του διάσημου μηχανικού Ελί Μοδιάνο, εγγονού του Σαούλ), εμπορικά καταστήματα, καταστήματα εστίασης και ψυχαγωγίας. Σήμερα παραμένει εν μέρει σε λειτουργία αν και έχει χάσει την αίγλη και την δημοτικότητά της. 

Πρόκειται για την σημαντικότερη σε μέγεθος εμπορική στοά του οικονομικού κέντρου της Θεσσαλονίκης. Η Cite Saoul ή το «χάνι νέον Σαούλ», όπως αναφέρεται σε διαφημιστική καταχώρηση του 1879, κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα καταλαμβάνοντας διευρυμένη έκταση σε σύγκριση με τη σημερινή θέση της. Η πυρκαγιά του 1917 κατάστρεψε τμήμα της, χωρίς ωστόσο να διακόψει τις εμπορικές δραστηριότητες, όπως αποδεικνύεται από το μεγάλο αριθμό εμπόρων που διατάσσονται το Μάρτιο του 1925 από το Γραφείο Σχεδίου Πόλης να εκκενώσουν τα παραπήγματα και τα καταστήματα που ρυμοτομούνται μετά την εφαρμογή του σχεδίου Εμπράρ. 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 

ΥΠΠΕ ΔΙΛΑΠ/Γ/995/43618/25-7-1980 ΦΕΚ 749/Β/7-8-1980

ΥΜΑΘ  3428/30-09-2016   Φ.Ε.Κ. 229/ΑΑΠ/04-11-2016

Πηγές 

http://listedmonuments.culture.gr

https://thessarchitecture.wordpress.com

http://www.salonikajewisharchitecture.com

ΥΜΑΘ

Ασκληπιού 32 & Βαλτετσίου 4, Αθήνα

Γενική άποψη από street View (2014)

Γενική άποψη

Πηγή :  http://estia.minenv.gr

Διεύθυνση : Ασκληπιού 32 & Βαλτετσίου 4, Αθήνα 

Αρχιτεκτονική τάση : Μοντέρνο Κίνημα Μεσοπολέμου

Χρόνος Κατασκευής : 1940-1950 

Περιγραφή : 

Τριώροφο γωνιακό κτίριο μεσοπολέμου με υπόγειο. Μεγάλα ανοίγματα με ρολά ανασυρόμενα. Οι όροφοι μεταξύ χωρίζονται με ταινίες που προεξέχουν. Χαρακτηριστικό μορφολογικό στοιχείο του κτιρίου είναι η ημικυκλική προεξοχή στον δεύτερο όροφο (έρκερ) με πέντε ανοίγματα μακρόστενα. Είναι αξιόλογο κτίριο με ενδιαφέροντα στοιχεία (Μπάουχάουζ), έχει επιβλητικότητα και είναι ο συνδετικός κρίκος της γωνίας για τα δύο νεοκλασικά. 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. 79710/5152α/20-08-1992 ΦΕΚ 1013/Δ/07-10-1992 

Πηγές 

http://estia.minenv.gr

Δημαρχιακό Μέγαρο, πλ. Μιαούλη Ερμούπολη Σύρου

Γενική άποψη από street View (2014)

Το κτίριο σε γραμματόσημο του 1977
Πηγή :  https://stamps-gr.blogspot.com

Διεύθυνση : πλ. Μιαούλη Ερμούπολη Σύρου 

Επωνυμία : Δημαρχιακό Μέγαρο 

Αρχιτεκτονική τάση : Νεοκλασικό

Χρόνος Κατασκευής : 1876-1898 

Αρχιτέκτονας : Ερνέστος Τσίλλερ 

Περιγραφή : 

Είναι ένα από τα μεγαλύτερα δημαρχιακά μέγαρα της χώρας, κτισμένο πάνω σε οικόπεδο 2.800 τ.μ. 

Πρόκειται για ένα πολύ ιδιαίτερο κτίριο με τριώροφη όψη από την πλευρά της πλατείας και διώροφη από την πίσω πλευρά, το οποίο φέρει εντυπωσιακές λεπτομέρειες, δύο πτέρυγες με πέντε κατακόρυφους άξονες παραθύρων δεξιά και αριστερά, προεξοχές, πύργους και γενικότερα μια χαρακτηριστική αρχιτεκτονική εμπνευσμένη από 3 διαφορετικούς ρυθμούς. Τον Τοσκανικό που χαρακτηρίζει τον 1ο όροφο με την επιβλητική σκάλα πλάτους 15,5 μέτρων, τον Ιωνικό που παρατηρείται στον 2ο όροφο και τον Κορινθιακό που ξεχωρίζει στους πύργους. 

Οι όψεις του από την Πλατεία Μιαούλη έχουν, με τονισμένο το κεντρικό τμήμα με την μνημειακή μαρμάρινη σκάλα πλάτους 16μ., δύο μακριές πτέρυγες με πύργους στις τέσσερις γωνίες του κτιρίου. 

Το κεντρικό τμήμα, εξ ολοκλήρου μαρμάρινο, στέφεται με αέτωμα κάτω από το οποίο βρίσκεται η ιστορική επιγραφή «Ερμού Δήμος τάδ’ είσατο δημαρχούντος Δ. Βαφιαδάκη» δηλαδή, «ο Δήμος του Ερμή ανέγειρε το κτίριο αυτό ενόσω ήταν δήμαρχος ο Δ. Βαφιαδάκης». 

Στο εσωτερικό υπάρχει η μνημειακή μαρμάρινη κρεμαστή σκάλα πλάτους 2 μ. που οδηγεί στον όροφο. Εδώ ενδιαφέρον μεγάλο παρουσιάζει η αίθουσα συνεδριάσεων του δημοτικού συμβουλίου με τις ολόσωμες ελαιογραφίες του βασιλιά Γεωργίου Α΄ και της βασίλισσας Όλγας. 

Εκτός από τις δημοτικές υπηρεσίες, στο δημαρχείο στεγάζονται και τα Δικαστήρια, το Υποθηκοφυλακείο, το Αρχαιολογικό Μουσείο και άλλοι δημόσιοι φορείς. 

Ιστορικά λαογραφικά στοιχεία : 

Κτίστηκε το 1876 υπό την επίβλεψη του Ερνέστου Τσίλλερ και το κόστος του υπολογίζεται γύρω στις 1.300.000 δρχ. Πρόκειται για ένα αξιολογότατο δημόσιο οικοδόμημα νεοκλασικού ρυθμού, έργο του Τσίλλερ που επιβάλλεται στην πόλη με τον όγκο και την μορφολογία του και είναι σημαντικό οικοδόμημα όχι μόνο για το νησί αλλά για ολόκληρη την Ελλάδα. 

Θεμελιώθηκε το 1876 και ολοκληρώθηκε το 1898 επί δημαρχίας Δ. Βαφειαδάκη. 

Το κτίριο απεικονίζεται στη σειρά γραμματοσήμων του 1977 «Νεοελληνική Αρχιτεκτονική» στο γραμματόσημο αξίας 1,50 δρχ.

Το κτίριο απεικονίζεται στη σειρά γραμματοσήμων του 1977 «Νεοελληνική Αρχιτεκτονική» στο γραμματόσημο αξίας 1,50 δρχ.

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 

ΥΠΠΕ ΔΙΛΑΠ/Γ/39663/1763/16-7-1979 ΦΕΚ 750/Β/6-9-1979

Πηγές 

http://listedmonuments.culture.gr

http://www.synd.gr

Σπίτι του Δεσπότη, Πινδάρου 15 Ιωάννινα

Γενική άποψη

Πηγή :  http://www-ioa.epcon.gr

Εσωτερική διακόσμηση

Πηγή :  ΜΟΝUΜΕΝΤΑ

Πηγή :  Μιχαλάτου Δανάη Ερευνητική εργασία
           “Τα αρχοντικά των Ιωαννίνων”

Πηγή :  Μιχαλάτου Δανάη Ερευνητική εργασία
           “Τα αρχοντικά των Ιωαννίνων”

Διεύθυνση : Πινδάρου 15 Ιωάννινα 

Επωνυμία : Σπίτι του Δεσπότη 

Αρχιτεκτονική τάση : Παραδοσιακή Γιαννιώτικη Αρχιτεκτονική 

Χρόνος Κατασκευής : αρχές του 19ου αιώνα 

Περιγραφή : 

Το αρχοντικό είναι χαρακτηριστικό της παραδοσιακής γιαννιώτικης αρχιτεκτονικής, έχει διάταξη σε σχήμα Π και αποτελείται από ισόγειο και όροφο. Στο ισόγειο υπήρχαν οι βοηθητικοί χώροι, αποθήκες για τρόφιμα, κρασιά και χώροι για ζώα. Στον όροφο υπάρχει η κρεββάτα (ή αλλιώς ηλιακός) που είναι ο κεντρικός σκεπαστός χώρος του ορόφου και βλέπει στην αυλή. Η κρεββάτα επικοινωνεί με τα χειμωνιάτικα δωμάτια, τα οποία βρίσκονται στο πίσω μέρος μαζί με τους βοηθητικούς χώρους. Τα δύο σκέλη του Π καταλαμβάνονται από τα καλοκαιρινά δωμάτια που είναι κατασκευασμένα από τσατμά( ξύλινος σκελετός επενδεδυμένος με ασβεστοκονίαμα) και διαθέτουν πολλά παράθυρα. Στην πρόσοψη υπάρχει μεγάλη πέτρινη σκάλα με τοξοειδή ανοίγματα, ενώ το εσωτερικό κοσμούνταν με πλούσια ξυλόγλυπτη και ζωγραφιστή διακόσμηση. 

Ιστορικά Λαογραφικά στοιχεία : 

Το "σπίτι του Δεσπότη" (αποκαλείται και Αρχοντικό Χουσεϊν Μπέη) είναι το μόνο ίσως αρχοντόσπιτο που σώθηκε στα Ιωάννινα από την καταστροφική πυρκαγιά του 1820. Κτίστηκε στις αρχές του 19ου αι. και ανήκε σε οθωμανική οικογένεια, ενώ αργότερα, μετά την απελευθέρωση των Ιωαννίνων (1913) αποτελούσε για αρκετό διάστημα την κατοικία του μητροπολίτη Ιωαννίνων. 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 

ΥΑ 6000/414/10-2-1959 ΦΕΚ 60/Β/18-2-1959

Πηγές 

http://listedmonuments.culture.gr

http://www-ioa.epcon.gr

Στάικου 39, Αγρίνιο Αιτωλοακαρνανίας

Γενική άποψη από street View (2019)

Διεύθυνση : Στάικου 39, Αγρίνιο Αιτωλοακαρνανίας 

Αρχιτεκτονική τάση : Νεοκλασικό 

Περιγραφή : 

Διώροφο νεοκλασικό κτίριο με υπόγειο, ισόγειο ,α’ όροφο και δώμα. Διαθέτει εξώστη και χαρακτηριστικό μεταλλικό στέγαστρο.. 

Ο φέρων οργανισμός του είναι επιχρισμένη λιθοδομή, η στέγη είναι τετράριχτη, ξύλινη και κεραμοσκεπής ενώ τα ανοίγματα του α’ ορόφου διατάσσονται συμμετρικά στις όψεις με ξύλινα κουφώματα γαλλικού τύπου και διακοσμητικές κορνίζες. Η θύρα εισόδου είναι ταμπλαδωτή 

Ιστορικά λαογραφικά στοιχεία : 

Η χρήση του κτηρίου κατά το παρελθόν ήταν μικτή: κατάστημα στο ισόγειο και κατοικία στον α’ όροφο. 

Σήμερα, στο ισόγειο υπάρχουν δύο καταστήματα, από τα οποία λειτουργεί το ένα, ενώ ο α’ όροφος δεν κατοικείται. 

Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο νεότερο μνημείο με την απόφαση 

Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. 59717/3089α/06-05-1992 ΦΕΚ 536/Δ/02-06-1992 

Πηγές 

http://estia.minenv.gr/